Frank - Raid de Haut Fagnes

Zondag 23 juni stond de 115 kilometer van de RDHF weer op het programma. Met mooi weer al een loodzware marathon, maar met het slechte weer van de dagen ervoor en de dag zelf was het een echte uitputtingsslag geworden. Het eerste deel van de wedstrijd ging nog goed, ik kon met de voorste mannen mee en alles voelde goed.

Het noodlot sloeg echter rond de 40km toe. Het begon met buikkrampen wat niet veel later kramp werd door m’n hele lijf. Armen, vingers, schouders, benen, alles moest er aan geloven. Met als gevolg dat ik compleet stilviel. Doorrijden had dan ook niet echt zin meer en ik had voor mezelf al besloten dat wanneer ik m’n vader zou zien die de verzorging voor mij deed ik af zou stappen. Het jammere daar aan was dat het nog een lange rit zou worden aangezien ik m’n vader pas weer rond het 100km punt tegenkwam. Op dat moment snel afgestapt omgekleed. De spullen in de auto geladen en maar weer naar huis gereden.