Maarten - NK Marathon 2017 P3

Hét NK Marathon

Ieder jaar weer een serieus moment op de MTB kalender: het NK marathon verreden tijdens de BBC, oftewel de Bart Brentjens Challenge.
Het heeft even geduurd om hier een fatsoenlijk en chronologisch verslag van te maken, want het was een heroïsche, epische, chaotische en onvergetelijke editie…
De weersvoorspellingen in de weken voorafgaand beloofden vooral veel nattigheid. En daar was geen woord aan gelogen. Toen het ook de nacht en ochtend flink doorgeplensd had, was het parcours veranderd in een waterbaan met veel Limburgse klei en nog meer water. Prima omstandigheden om de mannen van de jongetjes te scheiden dus…

NK 2017 02

Inmiddels zijn er al veel heldenverhalen van andere rijders op de sociale media en bekende MTB fora verschenen. Ik zal dan ook niet in herhaling vallen, maar het merendeel wat daar is geschreven klopt ook wel zo’n beetje voor mijn relaas. Het NK was dit jaar een kwestie van heel blijven (zelf en materiaal), positief blijven denken en maar door blijven gaan…

NK 2017 04Gelukkig lukte dit allemaal vrij goed. De massale start was een kwestie van overleven, zoveel mogelijk opschuiven en het wagonnetje aanhaken totdat we weer bij het bekende weiland aankwamen waar het ieder jaar dringen is geblazen om niet stil komen te staan.
Het complete startveld werd al vrij snel uit mekaar geslagen, vooral door de extreme omstandigheden. Na 30 minuten koers was iedereen al vrijwel onherkenbaar en reden we allemaal in dezelfde grijs / bruine / zwarte kleding.

NK 2017 01Voor mij was het vooral zaak om m’n eigen koers te rijden, het overzicht was al vrij snel weg. Na de eerste schifting in de Voerstreek kon er een tussenbalans worden opgemaakt en bleek dat ik rond de 4e plek bij de Masters30+ reed. Dat was mooi, dan kon nu de turbo worden aangezet en volgens de volgers aan de kant reed ik dan ook al snel op de 3e plek. Geen idee wie ik in de tussentijd heb ingehaald, iedereen was geschminkt als zwarte piet. Ik wist dat Christian de Graaf ver voor reed en Tibor Zwaan ongeveer een minuutje. Dat was nog te overzien, maar ook Tibor reed hard door. De benen voelden gelukkig goed aan en inmiddels had zich na de verzorging in Gulpen een mooi groepje gevormd, waarbij Rob van de Werf het merendeel van het kopwerk voor zijn rekening nam.
Naar het einde toe werd wel duidelijk toe dat de 3e plaats het hoogst haalbare was. Mijn gevoel was nog goed, maar ik kwam geen streep dichterbij. En zo geschiedde dat ik (opnieuw) als 3e de finish passeerde. De tussenstand is dat ik de laatste 5 jaar 5 keer op het podium ben geëindigd (waarvan 1 x 1e in 2014), op zich is dat ook wel een trui waard ;)

NK 2017 05

Helaas was er na afloop nog enige consternatie toen bleek dat niet Christian, maar Tibor als eerste over de finishlijn was gereden. Zo werd Tibor gehuldigd als nieuwe Nederlands kampioen, maar bleek na speurwerk en contact met de KNWU dat Tibor ongemerkt een aantal km’s van het parcours (in de buurt van Bemelen) gemist had. Inmiddels is dit door de KNWU rechtgezet en is Christian alsnog de nieuwe Nationaal kampioen. Tibor was uiteraard erg verrast en teleurgesteld, maar heeft dit als een echte sportman opgepakt en zijn titel afgestaan, waarvoor hulde!

NK 2017 06

Frank - NK Marathon 2017

Het was een memorabele dag zondag toen het Nederlands kampioenschap mountainbike marathon gereden werd in bar en boze herfstomstandigheden.
Even lag het parcours er goed bij, tot er na 2km één of ander weiland hobbelpad ingestuurd moest worden en de chaos uitbrak. Het was blubber van heb ik jou daar en aangezien alles en iedereen tegelijkertijd moest starten was het overzicht compleet weg, probeerde ieder die dacht kans te maken op een trui links, rechts en door het midden in te halen (en met iedereen bedoel ik ook echt iedereen!). Je had er bij moeten zijn om het gevoel van chaos een beetje mee te krijgen.

Dit alles gebeurde in een strook van enkele honderden meters. Eenmaal aan het einde draaiden we weer het asfalt op en moest er door verschillende groepen van langzamere rijders geslalomd worden. Ook werd even later meteen duidelijk wat voor slijtageslag het zou gaan worden, één keer de rem aantikken en het was duidelijk dat de remblokken al versleten waren.

Met die fijne gedachte in het achterhoofd door! Alles ging ook nog best goed tot een beekoversteek. Zelf dacht ik er door te rijden, voor me dacht iemand wat anders, even iets remmen en weg was ik. Op een spekgladde betonplaat lag ik voor ik het goed en wel doorhad op mijn rug, maar met alleen mijn ego gekneusd kon ik weer verder.

Wat verder eigenlijk best goed ging, vooral veel eten, goed drinken en met een beetje terughoudendheid naar beneden (achteraf gezien maar goed ook want mijn remblokken waren zo ver weggesleten dat de remzuigers al aan de beurt waren).

Ondanks dat en de rest van de slijtage die er was door de modder was het uiteindelijk genoeg om mijn doel van top 10 te halen met een 10e plek.
Toch een mooie afsluiting van het seizoen en hopelijk een mooie basis on weer terug te bouwen naar een betere vorm.

Mark Schepp - 4 uur Zeeleeuw en Langenberg Marathon

2 wedstrijden met 2 totaal verschillende gezichten, maar dat maakt het MTB en nou zo’n mooie sport!! De eerste was een 4uurs teamwedstrijd bij MTB de Zeeleeuw. 4uur lang 1 of 2 rondjes achter elkaar volle bak rammen en de week erop lang en steil klimmen door de modder. Vooraf was voor beide wedstrijden het podium het doel en ik kan al verklappen dat dat bij beide met 2x een p3 ook gelukt is.

Bij de vrienden van de Zeeleeuw hadden ze een mooi, zwaar en lang rondje neergelegd. Snelle stukken werden afgewisseld met technische trails en steile klimmetjes. Ook moest je 2x per rondje de fiets even af wat het nog zwaarder maakte. De benen waren goed en ondanks dat ik 3 rondjes meer reed dan mijn teammaat kon ik alle rondes binnen 20 sec van elkaar houden en waren het ook de snelste rondjes van het hele veld. Ondanks een slippertje in de eerste ronde die 40sec koste hebben we de hele wedstrijd kunnen meedoen om de eerste 2 plekken. Helaas trokken wij uiteindelijk aan het langste eind en was p3 het maximaal haal-bare. Het was overigens een erg goed georganiseerde wedstrijd! Aan alles was gedacht, gratis sportdrank en voeding tot een pastamaaltijd aan het einde.

Langenberg was een heel ander verhaal. Weer die kou en vervelende modder! Weer geen omstandigheden die mij passen. Vandaag zou ook de beslissing vallen in de eindstand om de SForze MTB Marathoncup. Zowel teamgenoot Nard als ikzelf hadden 3x de 1000 punten binnen gesleept en degene die vandaag als eerste over de streep zou komen en de 100 punten zou pakken was de winnaar. Gezien de vorige modder marathons was Nard de grote favoriet en dat maakte hij ook waar. Na de start die samenviel met de lange afstand ging het gelijk steil omhoog en ook het tempo was gelijk moordend. Ik voelde al meteen dat het voor mij te hard ging en moest na een kilometer of 5 Nard al laten gaan. Ik besloot vooral goed op wattage omhoog te rijden en op de afdalingen niet te rusten maar ook daar een strak tempo te rijden. In het begin vlogen de rijders mij links en rechts voorbij. Man man was ik nou zo slecht vandaag? De modder en lange steile klims begonnen al redelijk snel bij een aantal van de mannen die mij inhaalde in te hakken. Langzaam maar zeker begon ik vanaf het begin 2de ronde mannen terug te pakken. Een grote groep van 9 man kwam in het vizier en wat opviel dat was dat ik met name in de afdalingen veel terrein goedmaakte. Ik haalde de groep bij en het gejojo begon. Omhoog haalde de hele groep mij in en kwam ik als laatste boven, maar na de afdaling reed ik alleen weer voorop. Dit ging even zo door tot het moment dat er steeds minder mannen mij nog inhaalde op de klims. De laatste 7 kilometer reed ik helemaal alleen, iedereen was eraf en ik kon in de laatste afdaling nog vol gasgeven en nog 2 man inhalen. Nard heb ik helaas niet meer terug gezien, maar uiteindelijk was ik nog best tevreden met p15 algemeen en p3 bij de 40+.

Volgende week nog de Hondsrug classic. Een wedstrijd die mij wel ligt. Zo hard mogelijk over single trails raggen, elke bocht op de pedalen en tegen de 30 gemiddeld 60km wegpoetsen! Ik heb er in. Daarna begint de Veluwse wintercompetitie ( die ik na 3x een p2 in het eindklassement nu wil winnen ) en gaan we weer trainen voor een nieuw seizoen. Volgend seizoen wil ik vaker op het podium van de landelijke xc wedstrijden komen en een treedje hoger in de Sforz MTB Marathoncup! Ik weet wat mij te doen staat dus.

Mary Rose - NK Marathon 2017

Helaas moet ik een DNF rapporteren. Ik stond met positieve energie aan de start, had zin in deze wedstrijd eigen achtertuin, voorbereiding voor lichaam en fiets waren niet optimaal maar ik zag het wel zitten zondagochtend. Helaas werd ik snel geconfronteerd met m'n eigen grenzen die dag. Kon in het begin van de wedstrijd de aansluiting met voorste groepje van circa 6 dames niet meer houden. Beperkt zicht door modder maakte dat ik stom genoeg nog kort een afslag miste waardoor nog wat dames voorbij vlogen. Snel reed ik rond op plek 10 in de wedstrijd. Moraal kreeg een dipje. Bij het gevoel niet meer in koers te zitten en onvermogen om er nog een beetje tempo in te houden, koelde ik steeds weer af door de open velden en hevige regenbui. Genieten van de modderige omstandigheden kon ik op momenten toch nog wel.

Het nadeel van een koers in eigen achtertuin is ook dat thuis en een warme douche werkelijk binnen handbereik liggen. Na op 85km bij Bemelen vlakbij Maastricht te zijn, besloot ik dat ik niet meer in koers lag en het enkel uitrijden niet was wat ik had willen bereiken. De koers was voorbij en ik reed vanaf het parcours in dalende lijn over asfalt in vijf minuten naar huis.

Een ander einde van het seizoen dan gehoopt, maar voor dit moment kan ik er ook vrede mee hebben.

Nard - Langenberg P2 + cup winst!

Dat de voorbereiding op de laatste marathon van de SforZ cup niet ideaal zou zijn, dat wist ik al. Vrijdag zou ik namelijk terugkomen uit Las Vegas, waar ik voor mijn werk een paar dagen moest zijn. Dat ik ook nog bij de verkeerde Bruchhausen belandde was een extra tegenvallertje. Een uur later dan gepland kon ik dan alsnog mijn auto (met bed en fiets daarin) vlakbij de startlocatie neerzetten. Dát deel was alweer geslaagd. Na een redelijke nacht en een klein emmertje havermout kon ik me langzaam klaar maken voor de start, wat betekent dat ik zenuwachtig nog wat heen en weer drentel tussen auto en fiets (die intussen voorin het startvak staat) en een paar keer test om te zien hoe het met mijn bloedsuiker staat.

De race begon hard, met een paar klimmen die ik echt op vol vermogen moest rijden om de aanluiting met de eerste groep niet te verliezen. Langzaam reden toch de eerste ongeveer 10 renners weg. Omdat de start met alle renners van zowel de middenafstand als de lange afstand was, wist je sowieso niet goed wie je tegenstanders waren. Die ene concurrent waarvan ik wist dat ik voor hem moest blijven (teamgenoot Mark Schepp, concurrent voor de cup) was al snel uit beeld en dus ging de race daarna om het voorblijven van de renners in het groepje dat zich langzaam om mij heen had gevormd.

Op ongeveer 10 km voor het einde plaatste ik een aanval in de veronderstelling dat het einde over minder dan 5 km zou zijn. Jammer genoeg klopte die inschatting niet. De marathon was dit jaar beduidend langer dan de aangegeven 64km. De meesten hadden rond de 70 op de teller. Ik zelfs 72. Toch dat tellertje eens goed instellen... Die laatste kilometers gingen ook nog eens omhoog. Lang omhoog. Langenberg heeft zijn naam niet zomaar. Toch kon ik het nog redelijk volhouden en had ik nog power om een paar mensen op te pikken. Uiteindelijk was het voldoende voor een 9de plek algemeen, 2de bij de M2 en 1ste voor de SforZ cup, waarmee een podium én de eindoverwinning een feit waren.

LangenbergPodium

Na een wat valse start van het seizoen met oa een harde val tijdens Emmelshausen en minder training dan ik wilde heb ik het einddoel (winst in de SforZ marathon cup in mijn klasse) toch nog gehaald. Hard blijven trainen maar vooral lol houden in (wedstrijden) fietsen, dat is toch wel de crux denk ik.

Nico - Langenberg Herren 7e

Afgelopen zondag mocht ik starten in de Langenberg marathon!

M’n voorbereiding op deze wedstrijd was helaas niet optimaal, dit door wat lichamelijke klachten. Maar toch zeker zin om te starten en om te kijken hoe de beentjes zijn voor aankomende weekend; de BBC tevens NK Marathon.

Met de start voelde ik me eigenlijk best goed. Maar daar kwam na een aantal km al snel een eind aan! Op een gladde afdaling van gras op asfalt ben ik flink onderuit geschoven en heb ik me heup goed bezeerd! Toch weer snel op de fiets 10 minuutjes de pijn verbeten en daarna ging het toch best wel weer lopen. Vooral bergop kon ik toch redelijk wat gaatjes dichten. Dit geeft toch nog wat moraal voor volgende week!

Uiteindelijk met teamgenoot Frank over de finish gerold en toch nog 7e in Herren klasse.

Frank - Langenberg 68km 12e

Na een rustweek met daarin ook echt rust was het zondag tijd voor de Langenberg Marathon en dan de 64km middelafstand. Ondanks dat het mooi weer was, was het parcours modderig van alle regen die was gevallen en kon het dus wel eens zwaar gaan worden. Zo was het dus ook, vanaf moment 1 moest ik aan de bak alleen wilde ik wel maar kon ik niet. De hele tijd reed ik voor mijn gevoel met de begrenzer erop. De scherpte was er gewoon niet.

Ook maakte ik het mezelf nog wat moeilijker door geen reepjes mee te nemen het was niet een opzettelijke hindernis maar gewoon onderschatting want ik dacht ik rij het wel uit met een paar gelletjes...

Niet dus en hierdoor verloor ik in de tweede helft posities. Nog een plaspauze erbij en het was wel een beetje klaar.
De laatste kilometers waren nog even spannend omdat een groepje naar me toe was gereden.

Gelukkig wist ik met een goede sprint nog mijn plek te redden waarmee ik toch nog als 12e over de streep kwam.

Nico - Zierenberg

De zierenberg marathon stond voor mij voor de eerste keer op het programma. Na veel klusuren in onze nieuwe huis, had ik eindelijk weer meer tijd gevonden om flink te kunnen trainen. Ik had mij dus ook voorgenomen om niet als een gek te gaan starten, maar om juiste een vlakke wedstrijd te gaan rijden.

Tijdens de start was het gelijk al chaos, omdat alle afstanden tegelijk moesten starten en zoals gewoonlijk wilde iedereen op de eerste rij beginnen. Ik wist niet zo goed wat ik van het rondje kon verwachten en hield me daarom tijdens de start een beetje in, ook omdat ik nog 85km en 2900hm had te gaan. Ik kwam samen met Tom Hoekman in een mooi groepje terecht, we konden samen lekker doorrijden. Ik voelde me bergop zeer goed en het dalen ging alweer stukken beter dan in Nordenau. Aan het einde van de 2e ronde, met nog 1ronde te gaan, voelde ik dat ik nog wel wat over had en besloot daarom om samen met een Duitser flink gas te geven en bij het groepje weg te rijden.

Zierenberg2017

We raapte nog enkele renners op, met nog 10km te gaan voelde ik dat het waarschijnlijk op een sprintje aan ging komen met deze 2gasten en reden ook nog in de zelfde klasse! Ik dacht sprinten… dat win ik normaal nooit;-) máár deze keer wel haha! Het was bergop op en ik besloot om al vroeg aan te gaan en dit pakte goed uit. Wel lekker om een keer een sprintje te winnen! Uiteindelijk als 9e männer over de finish, super leuk rondje en goed gevoel aan overgehouden!

Nard - Vulkanbike P1 M2

En weer stond er een regenachtige marathon op het programma. Daun staat op bekend als een snelle schotter marathon maar met flinke hoeveelheden regen blijkt dat veel van die schotterpaden eigenlijk gewoon bospaden zijn waar water en ondergrond heel fijn combineren tot modder. Bandjes aangepast dus (voor en achter X-king), spatbordje erop en gaan! Voor het eerst met m’n nieuwe Canyon Exceed SLX die tov de Grand Canyon die ik hiervoor had een stukje lichter is en vooral op hoge snelheid beter te controleren is. Ook is de achterkant merkbaar comfortabeler. Heerlijke hardtail.

De start ging ewoon goed. Lekker voorin mee, het eerste groepje met de latere winnaar laten lopen (zoals bijna altijd, dat gaat gewoon te hard) en goed meegedraaid in een tweede groepje voor plek 4 tot 7. Niet teveel kopwerk natuurlijk, voor zover ik zag reed niemand daar in de masters 2 klasse. Na ongeveer 30 km ofzo merkte ik dat er iets scheef zat aan m’n pedaal. Die bleek los te zitten in de crank wat betekende dat ik t/m het einde het gevoel had dat m’n pedaal elk moment kon losschieten. Hierdoor ook net wat minder op het pad aan het letten in de eindfase waardoor ik een klein duikje in een afgrondje maakte. Gelukkig zonder erg maar het kostte me wel de mogelijkheid te strijden voor plek 4 en 5. Nummer 7 van ons clubje was mijn teammaatje Frank Molenaar die in de laatste lange beklimming moest lossen.

Uiteindelijk 6de algemeen en eerste van de masters 2. Prima, sterke wedstrijd en zeer tevreden met de uitslag. In de volgende marathon in Langenberg valt de beslissing voor de SforZ Marathoncup, waar ik momenteel eerste sta. Hopelijk zijn de benen dan net zo goed en blijft alles heel.

Mark van Schie - Vulkanbike

Na een lange periode van aanzienlijk minder wedstrijden dan in andere seizoenen – vanwege een verhuizing en verbouwing – heb ik het rijden van marathons weer voorzichtig opgepakt in de Sauerland marathon in Grafschaft. Zonder enige training en dus zonder enige basis ging me dat redelijk goed af. Ik reed daar weliswaar de korte afstand maar wist toch nog op een 10e plek te eindigen. De honger naar de marathons was al groot, maar door Grafschaft werd die nog groter.

Daarom besloten in Daun de marathon van 85km te rijden. De dag van tevoren naar het natte Daun afgereisd. Het had hier al flink geregend en ik was wat bezorg over de wedstrijddag. Ook ’s morgens in het startvak regende het nog behoorlijk en dat was dan weer niet zo goed voor de moraal. Op het laatste moment het regenjackje en de beenstukken uit gedaan en gehoopt dat het verder droog zou blijven. Dat gebeurde niet. Kort na de start begon het alweer te regenen waardoor het toch al zeer natte parcours nog een stukje natter werd. Al vrij snel moest ik de eerste groep van een man of 20 laten gaan. Dat was ook een keuze want het was immers weer de eerste marathon over deze afstand in lange tijd en ik had nog steeds nauwelijks getraind. Onder deze omstandigheden zou de wedstrijd vermoedelijk zo rond de 4 uur in beslag nemen en zo lang heb ik dit jaar nog niet vaak op de fiets gezeten.

Achteraf bleek mijn terughoudendheid in het eerste half uur zich uit te betalen. Na enige tijd vond ik een mooi groepje met 2 rappe Belgen waarvan ik er een kende van de Transalp van vorig jaar. Een mooie tijd samen konden rijden en een hoop renners van verschillende afstanden op kunnen rapen. Ondanks de minimale voorbereidingen kon ik een heel vlak vermogen blijven rijden en wat me nog meer verbaasde was dat het ook technisch heel aardig ging. Het feit dat er in Daun veel afstanden door elkaar rijden geeft – wanneer het goed gaat – ook veel moraal omdat je een hoop mensen in kunt halen.

Uiteindelijk kon ik tot het eind van de wedstrijd zonder verval blijven rijden. Na afloop snel naar de auto om iets droogs aan te trekken na 4 uur in de modder en regen. Bij het bekijken van de uitslagen toch een wat dubbel gevoel nadat ik zag dat ik op 1 minuut na het podium gemist had. Die minuut had ik waarschijnlijk nog wel harder kunnen rijden wanneer ik had geweten dat het podium erin zat. In ieder geval is dit weer een mooie boost voor de moraal voor het laatste stukje van seizoen 2017!

Frank - Vulkan Bike P7

Daun, het was wat. Zaterdag veelste vroeg opgestaan om er een marathon te fietsen. Gelukkig wel iets minder vroeg dan eerst gepland, want ik had mezelf in mijn hoofd al ingeschreven van de 100km naar de 60km. Het moest alleen daar nog even geregeld worden. Eenmaal daar lukte dit ook direct zonder al te veel moeite, en wat was ik daar blij om..

Het weer was namelijk echt beroerd, regen, regen een opklaring met een sprankeltje hoop, koud en nog meer regen. Maargoed toch maar van start en het ging eigenlijk een stuk beter dan verwacht. Er werd in het begin nog niet extreem hard gereden maar ik had in ieder geval wel het gevoel dat ik nog relatief makkelijk mee kon.. en gek genoeg reed ik tot mijn eigen verbazing na een km of 15 in een kopgroep met de 1e 3. Zo groot was mijn verbazing dat ik besloot toch maar even rustiger te doen, ik kon namelijk niet geloven dat ik dat vol ging houden en liet mezelf wegzakken naar de achtervolgende groep. Hiermee heb ik samen gereden tot eigenlijk de laatste echte klim waarop ik helaas moest lossen. Een kleine hongerklop was genoeg om het tempo niet meer te kunnen volgen en zo kwam ik terecht op een 7e plek.

Op zich niet slecht voor weer een eerste wedstrijd na een lange, relaxende warme zomervakantie.

 

Daun, het was wat. Zaterdag veelste vroeg opgestaan om er een marathon te fietsen. Gelukkig wel iets minder vroeg dan eerst gepland, want ik had mezelf in mijn hoofd al ingeschreven van de 100km naar de 60km. Het moest alleen daar nog even geregeld worden. Eenmaal daar lukte dit ook direct zonder al te veel moeite, en wat was ik daar blij om..

Het weer was namelijk echt beroerd, regen, regen een opklaring met een sprankeltje hoop, koud en nog meer regen. Maargoed toch maar van start en het ging eigenlijk een stuk beter dan verwacht. Er werd in het begin nog niet extreem hard gereden maar ik had in ieder geval wel het gevoel dat ik nog relatief makkelijk mee kon.. en gek genoeg reed ik tot mijn eigen verbazing na een km of 15 in een kopgroep met de 1e 3. Zo groot was mijn verbazing dat ik besloot toch maar even rustiger te doen, ik kon namelijk niet geloven dat ik dat vol ging houden en liet mezelf wegzakken naar de achtervolgende groep. Hiermee heb ik samen gereden tot eigenlijk de laatste echte klim waarop ik helaas moest lossen. Een kleine hongerklop was genoeg om het tempo niet meer te kunnen volgen en zo kwam ik terecht op een 7e plek.

Op zich niet slecht voor weer een eerste wedstrijd na een lange, relaxende warme zomervakantie.

Mark Schepp - Nordenau/BFB/Daun

Nordenau, 4uur solo Bikefestival Brabant en Daun

Het was weer een serie wedstrijden waarin er veel gebeurde. In Nordenau was het de pechduivel die roet in het eten gooide en mij ook als kers op de taart voorzag van een paar behoorlijk gekneusde ribben. Vooraf gaand aan de wedstrijd in Nordenau heeft het ook 50 uur non stop geregend en modder en ik zijn geen grote vrienden dus de zin was ver te zoeken. Gelukkig bleek het parcours verrassend goed en snel in tegenstelling tot mijn benen. Ik heb overigens (zeker bij kou en regen ) een hele goede warming up nodig en deze was er volledig bij ingeschoten en dat bleek gelijk na de start want ik moest al mijn concurrenten al vrij snel laten gaan. Ik schakelde over op modus constant rijden en dat ging eigenlijk prima, tot ik in een trail met veel wortels en stronken er 1 raakte met mn trapper en voorover het stuur tegen de grond smakte. Ik voelde gelijk dat mn ribben flink geraakt waren en ging vanaf dat moment in de overlevingsmodus. Dit was helaas van korte duu want bij het schakelen van mn buiten naar binnenblad vouwde mn ketting op en sloeg vast tussen mn buitenblad en voorderreilleur. Wat reste was een lange wandeling naar start finish en weer een DNF.

Na Nordenau had ik 3 weken om te herstellen van de ribben richting de 4uur solo bij bikefestivalbrabant en de marathon in Daun. Op zich herstelde de ribben redelijk goed en kon ik ondanks de pijn wel door trainen. Over Brabant kunnen we kort zijn. Dat was een prima wedstrijd waarin ik de laatste 2,5 samen heb gereden met MTB icoon Bart Brentjens en 1,5 ronde voor het einde me meerdere moest erkennen in deze topper. Wel tevreden met het constante tempo en weinig verval.

Dan Daun. Ik moest nog 1 resultaat hebben om geklasseerd te worden in het klassement. De strijd met teamgenoot Nard Clabbers is dermate spannend dat de laatste 2 wedstrijden elke seconde telt. Helaas helaas ook in Daub weer stromende regen, geen warminig up en dus geen ideale omstandigheden voor mijn persoontje. De start ging eigenlijk best ok. Zat continu in de buurt van Nard en had me voorgenomen om zijn wiel niet meer uit het oog te laten, wat helaas maar 10km lukte. Ik kwam volledig alleen te rijden maar kon me ondanks de tegenvaller dat ik Nard moest laten gaan goed blijven doortrappen. De laatste 10km pakte ik nog wat mannen terug en kwam uiteindelijk als p14 alg en p4 in de 40+ over de finish. Nard had op zn nieuwe HT een erg sterke dag en pakte 4 minuten. Conclusie; zowel Nard als ik hebben 3x 1000 punten, wat betekend dat de laatste wedstrijd in Langenberg de beslissing gaat brengen,waarbij ik mezelf gezien de resultaten in de Duitse marathons de underdog ben.

Volgende halte 4u duo’s bij onze vrienden van MTB de Zeeleeuw. Een mooie snelheidstraining nog alvorens le grande finale een week later.

Mary Rose - Vulkan Bike P1

Ondanks de slechte weersvoorspellingen gelukkig toch in droogte kunnen inrijden. Wachten in het startvak ging echter toch gepaard met regen, en een modderige marathon volgde. De ondergrond was wisselend (steenachtig, gras en modder) en slechts enkele stukken zorgden voor problemen door de gladheid. Tevredenheid over mijn bandenkeus (voor continental x-king, achter continental raceking) voelde ik bij een modderige licht steile klim waar menig man moest lopen.

Mijn positie in de wedstrijd bleek na de startkilometer al bepaald. Het inhalen van enkele vrouwen direct na de start zorgde ervoor dat ik op kop lag en dit is niet meer veranderd. Met een vakantie achter de rug waarbij de nodige kilometers op een fiets met bepakking zijn afgelegd, bleek de belastbaarheid prima in orde en was het soms nog zoeken naar het opvoeren van de intensiteit.

Halverwege de wedstrijd werd ik gepasseerd door bekenden waar ik mee kon met een groepje en weer wat meer snelheid kreeg. Het groepje maakte een stop bij de laatste post, waar ik door kon rijden en het tempo individueel heb kunnen vasthouden. Tevreden over het verloop van de wedstrijd en het goede gevoel, stond ik later op een druk podium (alle vrouwelijke categorieën werden tegelijk gehuldigd) op de hoogste trede.

Daun2017

Irjan - Nordenau WINST!

Nordenau was een wedstrijd die ik begin van het seizoen al omcirkeld had in mijn kalender. Een van de hoogste plekken van noordwest Duitsland, en een parcours met leuke singletracks. De vorm voor de wedstrijd was goed, mooie supercompensatie van de transalp. Op de dag ervoor viel het met bakken uit de lucht, gekozen voor modderbanden en mezelf mentaal ingesteld op een paar uur door de stromende regen en modder stampen. Westrijddag nog steeds flinke regen.

Op de startklim zaten we met het hele team mooi voorin en ik merkte dat ik makkelijk meekon. Ik zag dat er veel naar elkaar werd gekeken en besloot om na 5 km weg te rijden, alleen. Dit ging prima en had op deze manier geen last van mensen voor me in de afdalingen. Na 30 km sloot de leider van de 30+ categorie bij me aan, even snel contact gehad en besloten dat onze belangen elkaar niet in de weg stonden.

Hierdoor mooi kunnen samenwerken, we hebben de laatste 10 km er nog een mooie strijd van gemaakt samen! Helaas koos hij in de sprint de verkeerde baan, waardoor ik zowel de overwinning in mijn categorie als de eindoverwinning pakte. Erg gaaf! 

Nu de goede vorm doortrekken, volgende week zal ik een meerdaagse op de weg rijden met de militaire selectie. Volgende mtb wedstrijd is Daun.

Nordenau

Nard - Nordenau P2

Na een drukke periode was Nordenau eindelijk de eerste marathon dit jaar die me én redelijk zou moeten liggen én waar ik getraind en uitgerust aan de start zou kunnen staan. In Nordenau heb ik al meerdere mooie uitslagen gereden dus blijkbaar ligt het parcours me wel. Ook het weer sprak niet in mijn nadeel. Onafgebroken regen de dagen ervoor en op de dag zelf... Mij maakt het niet veel uit en er zijn er altijd wel een paar die dat minder leuk vinden. Ik had wel m'n fiets aangepast aan het weer. Moddervangertje, achter een X-King protection en voor zelfs een MountainKing.

Bij de start stond ik redelijk vooraan maar had ik de pech achter iemand te staan die niet meteen goed weg was. Gelukkig is de start meteen loeizwaar. Een steile klim waardoor je de eerste paar minuten vol maar dan ook vol in het rood moet rijden om een beetje van voren te beginnen aan de eerste trails. Vol in het rood rijden lukte me redelijk goed vandaag zodat ik als eerste van de cup-deelnemers aan de trails kon beginnen. Op die trails (het heet niet voor niks een 'Trailmarathon') kon ik vol de voordelen van vering (Canyon Lux!) en banden uitspelen. Op de klimmen kon ik goed bijblijven en zelfs wat mensen inhalen en tijdens de afdalingen reed ik eigenlijk steeds weg. Heerlijk om zo aanvallend te kunnen rijden op dit parcours met mooie snelle afdalingen, verrekt steile klimmen en veel echte off-road.

Trainen en uitrusten werkt blijkbaar nog steeds want ik kon tot de laatste kilometer kracht blijven zetten en nog wat mensen inhalen. Uiteindelijk was het goed voor een 2de plek bij de M2, achter een voor mij onbekende Duitser en vóór één van de andere deelnemers aan de SforZ marathoncup. Met een normalized power van 313W voor een totale wedstrijdduur van 2:35 was ik ook wel tevreden.

Nordenau

De laatste twee wedstrijden zijn in Daun en Langenberg. Mocht ik de cup nog willen winnen dan is de opdracht helder: 2x winnen. Eens kijken of trainen en rusten nog een keer gaat werken.

 

Nico - Nordenau

Vandaag stond de Halve Marathon in Nordenau voor mij op het programma!

Na wat maanden flink geklust te hebben en weinig gekoerst had ik er erg veel zin om eens te kijken hoe het er voor stond.
Het weer was niet al te best we startte al in de regen het beloofde dus een muddy ride te worden;-)!

Met de start zat ik lekker voorin en de eerste paar klimmetjes kon ik mooi mee komen. Maar naar een paar kilometer de eerste beste natte modderige afdaling maakt iemand een foutje voor me waardoor ik flink op me plaat ging! Gelukkig zelf niks, stuur een beetje recht tikken en door!

Het klimmen ging vandaag erg lekker en zo kon ik weer naar teamgenoot Nard rijden. Samen konden we mooi een beetje door rijden en wat mensen oppikken. Maar na een kilometer of 35 moest ik lossen van Nard, het dalen bij mij ging stuk minder en hij daalde als een kogel! Gelukkig kon ik nog redelijk tempo houden op de klimmetjes en zo met een groepje de 54 kilometer vol maken!

Uiteindelijk als 18e alg. en 6e männer over de finish. Toch niet ontevreden iets meer wedstrijden rijden aankomende tijd en weer opbouwen voor het NK!

160x600