Geboortedatum
08-08-1973
Woonplaats
Breda
Data
1.84m / 75kg / 45-195bpm
Opleiding
Voeding en Gezondheid, Wageningen Universiteit
Beroep/studie
Business Line Manager Gezonde Voeding, TNO
Wedstrijdcategorie
Masters 2
Aantal jaren MTB
20(sinds +/- 5 jaar meer wedstrijden)
Leukste MTB ervaring
2de etappe v/d Trans Schwarzwald 2011 winnen (in mixed team).
Sportverleden
Skateboarden
Overige sporten
Wat oefeningen in de huiskamer, beetje joggen in de winter.
Trainer
Ik en m'n wattagemeters
Sterkte
Trainingsdiscipline, vermogen voor langere duur.
Zwakte
Herhaalde sprints en puur sprintvermogen.
Doelstelling 2016
SforZ-Continental Marathoncup lange afstand: podium + top 5 (M2) in de afzonderlijke wedstrijden. NK XCM: podium
Beste prestatie
2010: 3e NK MTB Marathon M1 & 2de overall algemeen klassement Holland MTB Cup 75 min. Al weer 5x Nederlands Kampioen MTB Singlespeed, waaronder in 2012. Winnaar MTB Marathoncup Masters 2, lange afstand 2015
Slechtste sportmoment
Zelden, wel veel leermomenten. Gebroken sleutelbeen begin 2011 was wel slecht
Advies aan beginners
Weinig tijd? Train hard, train slim en rust goed uit.

Nard - Groesbeek 105km

Dit jaar zou het voor mij een andere Hel van Groesbeek worden dan andere jaren. Ten eerste omdat het geen deel is van de SforZ Marathoncup en dus minder prioriteit heeft, ten tweede omdat ik door veel reizen de weken ervoor niet genoeg had kunnen trainen en ten derde omdat ik al een week met wat keelpijn rondliep. Daarom dus ook de dag ervoor nog gewoon getraind en niet gerust. Nóg een dag extra rusten zou me niet helpen in mijn voorbereiding op de marathonwedstrijden later in het seizoen.

Ik stond dus met minder ambitie en ietwat gehaast aan de start. Bij de mindere ambitie hoort immers ook dat je wat langer in bed ligt, of niet dan!? Het gekke is dat als het startschot eenmaal gevallen is elke wedstrijd toch gewoon als wedstrijd voelt. Iéts minder stress voelde ik wel degelijk, maar ik heb mezelf toch behoorlijk leeg gereden en kon echt niet veel harder. Nadat ik na de eerste ronde bij een goed groepje met oa Jan Wevers moest lossen heb ik eigenlijk de rest van de wedstrijd alleen gereden. Soms ingehaald, soms inhalen. Alleen rijden tijdens een marathon is iets speciaals. Zonder medestanders voelt de pijn toch altijd wat intenser. Toch lukt het me redelijk om door te gaan, ook toen de bijna onvermijdelijke kramp kwam opzetten. Toch zie je in de wattagewaarden wel degelijk dat ik inderdaad niet zo sterk ben als vorige jaren. Vooral na een uur of twee zakte ik behoorlijk in. Waarschijnlijk ongeveer toen ik het groepje moest laten gaan... Misschien maar goed dat ik dit jaar heb gekozen voor de kortere afstanden in de SforZ Cup. Alhoewel de snelheid wel erg hoog ligt daar. We gaan het zien. Op naar een mooi en spannend seizoen