Geboortedatum
08-08-1973
Woonplaats
Breda
Data
1.84m / 75kg / 45-195bpm
Opleiding
Voeding en Gezondheid, Wageningen Universiteit
Beroep/studie
Business Line Manager Gezonde Voeding, TNO
Wedstrijdcategorie
Masters 2
Aantal jaren MTB
20(sinds +/- 5 jaar meer wedstrijden)
Leukste MTB ervaring
2de etappe v/d Trans Schwarzwald 2011 winnen (in mixed team).
Sportverleden
Skateboarden
Overige sporten
Wat oefeningen in de huiskamer, beetje joggen in de winter.
Trainer
Ik en m'n wattagemeters
Sterkte
Trainingsdiscipline, vermogen voor langere duur.
Zwakte
Herhaalde sprints en puur sprintvermogen.
Doelstelling 2016
SforZ-Continental Marathoncup lange afstand: podium + top 5 (M2) in de afzonderlijke wedstrijden. NK XCM: podium
Beste prestatie
2010: 3e NK MTB Marathon M1 & 2de overall algemeen klassement Holland MTB Cup 75 min. Al weer 5x Nederlands Kampioen MTB Singlespeed, waaronder in 2012. Winnaar MTB Marathoncup Masters 2, lange afstand 2015
Slechtste sportmoment
Zelden, wel veel leermomenten. Gebroken sleutelbeen begin 2011 was wel slecht
Advies aan beginners
Weinig tijd? Train hard, train slim en rust goed uit.

Nard - 3-Taler Marathon

De Sforz Rose marathon cup 2014 begon dit jaar in het snijdend koude Wageningen. Daar stonden we aan de start voor de 105 minuten race, die meetelde voor de korte marathons waar ik mijn zinnen op had gezet. Wageningen ging lekker. Ik kon met de tweede groep mee en verdiende mijn eerste 1000 punten in de sprint. Na deze koude ouverture was de tweede afspraak in Kellerwald, waar ik ondanks een continu leeglopende acherband toch nog net de 2de 1000 punten kon veiligstellen.

In Saarschleifen, bij het open NK, reed ik één van m'n beste wedstrijden van dit seizoen. Genoeg voor de officieuze NK titel bij de M2 op de korte afstand (niche? welnee!) en de 3de 1000 punten. Na de voor mij goed verlopen Alpentour in Oostenrijk wist ik dat ik mijn vorm voldoende moest zijn voor het podium in Malmedy, de 4de marathon voor de cup. In het wederom natte Malmedy reed ik mijn 4de 1000 punten bij elkaar én een gouden medaille bij de M2. Met 4000 punten was ik zeker van de overall overwinning in de cup. De Prijsuitreiking was dit jaar in Titmaringhausen, dus daar wilde ik zeker rijden. Omdat ik al zeker was van de overwinning, leek het me een goed idee om hier als training de lange afstand (103km) te rijden.

Titmaringhausen ligt in the middle of nowhere midden in het Duitse Sauerland. Ik had mijn Caddy weer omgetoverd tot slaapplek en de organisatie had een prachtig gemaaid grasveldje mét toiletgebouwtje voor de deelnemers ter beschikking gesteld. Na een korte nachtrust was het tijd voor m'n ontbijt, wat bestond uit de dag ervoor zelf gemaakte rijstepap met fruit. Heerlijk rustig klaarmaken, stukje start verkennen en het weerbericht checken. Regen. We ontkomen er niet aan dit jaar. Ik kan me niet herinneren dat ik zoveel wedstrijden in de regen heb gereden als dit seizoen.

Bij de start was het gelukkig droog. Koud zou het ook niet worden. Bij het opstellen voor de start stond ik niet zover vooraan als normaal met het idee dat de start toch niet zo snel zou gaan bij een lange marathon. Dat was een beetje een misrekening, waardoor ik bij de start flink moest aanzetten om bij een goed groepje uit te komen. Dat bleek een groepje met 4 anderen te zijn, waarmee ik de rest van de marathon te maken zou hebben. De eerste 2 ronden hebben we redelijk veel samen gereden, waar wel bleek dat ik niet de zwakste was van dit groepje. Tijdens de marathon begon het flink te regenen, maar het parcours kon het goed hebben en ik eigenlijk ook wel. Bij de lastige klim vlak na de laatste doorkomst (met nog zo'n 30km te gaan) heb ik eens flink doorgetrokken, waarna ik meteen 200 meter pakte op de twee renners die nog overbleven van het groepje. Had ik te snel aangevallen? Ik kon het verschil niet veel groter maken leek het. Na een paar moeilijke momenten met zo nu en dan een krampje wist ik dat ik veilig was en kon ik de laatste kilometers naar de finish redelijk rustig uitbollen. Tevreden over de wedstrijd eindigde ik op de 11de plaats. In Duitsland rij ik nog in de M1, waardoor een podiumplek er niet inzat. Bij de M2 was ik eerste geweest.

Volgend jaar weer?

Filmpje van de Noordbikers voor wat sfeerbeelden