Geboortedatum
07-07-1972
Woonplaats
Amersfoort
Data
1.76 m / 71kg
Opleiding
HBO CMV
Beroep/studie
Buurt sportcoach
Wedstrijdcategorie
Amateurs/Masters 40+
Aantal jaren MTB
5
Leukste MTB ervaring
Elke jaar weer progressie maken
Sportverleden
Voetbal, Judo, Tennis, Fitness
Overige sporten
Fitness,Skiƫn, Zaalvoetbal
Trainer
-
Sterkte
Start, sprint, snelle XCM, kracht
Zwakte
Steile klims, modder, constant vermogen rondom omslagpunt
Doelstelling 2016
meerdere podiums 40+ midden afstand marathon. Top 10 KNWU XC competitie, podium Veluwse Winter Competitie, Podium Open NK marathon
Beste prestatie
Moet nog komen...
Slechtste sportmoment
diverse botbreuken
Advies aan beginners
2/3 wegtraining, 1/3 MTB, intervallen/blokken training en vergeet je core niet

Mark Schepp - Friezen of Dooien

Het kan vriezen, het kan dooien!

Na een lekkere seizoen start was het tijd voor de 1ste marathon voor de SFORZ MTB Marathoncup. Vol goede moed gingen we op weg naar de Gert Jan Theunissen classic. Het was al een poosje droog en zoo ok vandaag mooi weer, dus met de snelle bandjes op de Canyon moest het vandaag goedkomen. Na een goede start kwamen we al snel met een man of 8 op kop van de wedstrijd met kleppers als Bart Pennigs, Maarten Janssen en Tibor Zwaan. Er stond echter een verschrikkelijk harde wind waardoor het voor mij een wedstrijd met 2 gezichten werd. Op de singletrails kon ik redelijk makkelijk bij deze snelle mannen blijven, maar zodra we de wind op de kop kregen op de lange rechte paden kraakte en piepte het bij mij aan alle kanten. Een paar keer moest ik een gaatje laten maar steeds wiat ik met hulp van anderen weer aan te sluiten. De groep viel langzaam uit elkaar en na een km of 50 waren we met nog 3 over en redden we op plek 4,5 en 6. Helaas kreeg Tibor wat problemen met de ketting en waren teamgenoot Maarten Janssen en ik met 2 over. Nog 20km strak tempo rijden was het plan maar na wederom een paar windstukken en een harde val op mn knie was ik geknakt. Maarten was te sterk en ik moest mezelf weer vol met kramp op de fiets takelen en op gang zien te trekken. Zelden heb ik zo afgezien en zoveel kramp gehad, maar gelukkig gold dat voor de gehele top 6! Tibor haalde me nog in en kruipend kwam ik als 6de algemeen na 80km over de streep en als 1ste in de 40+, dus 1000 punten voor het klassement. Dat iedereen er doorheen zat bleek wel want Maarten reed nog naar een mooie p2 algemeen in de laatste 10km.


Na dit mooie resultaat was het tijd voor Nieuwkuijk en wel het Benelux Kampioenschap. Nog steeds was het droog en ook in Nieuwkuijk snelle bandjes,..tot ik ter plekke was en het eigenlijk vanaf 1,5 uur voor de start begon te plensen en hagelen. De temperatuur zakte naar een graad of 6. Even had ik nog hoop dat het zou stoppen en dat het parcours er nog wel goed bij zou liggen, ma na 100 m inrijden bleek het hele rondje veranderd te zijn in 1 grote modder glijbaan. Snel naar de auto en andere wielen steken. Gelukkig had ik nog een setje met een x-king en race king. Ondertussen bleef het met bakken uit de lucht komen. Ik baalde enorm want modder en ik zijn geen goede vrienden. Na een goede start bleek dit dan ook vrij snel. Ik zakte terug van p3 naar p6 en verloor nog een plekje naar p7. Damn wat had ik het koud, ik zat te klappertanden op de fiets, had het gevoel of mn benen nog in de auto lagen. Na wat pechgevalletjes van anderen lag ik op 1u 2 minuten op p5, maar had het zo inmens koud dat ik dacht aan stoppen. Niks stoppen,..1 rondje nog,..ff doorbijten, maar vlak bij de finish hoor ik de speaker reopen nog 2 rondes,..ik knakte,.2 rondjes dat haal ik niet, geen remmen, onderkoeld en mentaal geknakt,..mn 1ste DNF was een feit. Gelukkig telde deze niet mee voor de NL Cup, dus daar verder geen schade, maar de moraal liep wel een deukje op.

Helaas bleef het de wedstrijden erop niet bij dit ene deukje en deze ene DNF. Na een matige wedstrijd in Honselersdijk ( 4de, waar ik minimal podium had willen rijden bij afwezigheid van Micha de Vries) op een behoorlijk technische draai en keer rondje, kwam de 1ste test in het Sauerland bij de Schinderhannes MTB Marathon. 69 km klimmen en afzien stonden op het progrmma. Prachtig weer, een complete SFORZ team aan de start en goede vorm moesten de ingredienten worden voor een mooie dag. De start was op zich wel goed al ontsnapte ik net aan een behoorlijke valpartij die een meter of 2 achter mij in de afdaling bij de starte gebeurde. Ik merkte overigens net als vorig jaar dat ik enorm moesten wennen aan het langere klimwerk. Ik kon met hangen en wurgen bij de kopgroep aanhaken met teammates Maarten, Frank en Irjan. Na een km of 12 brak het groepje en moest ik ook even passen. Ik kwam alleen te zitten maar zag dat vlak achter me teamgenoot Nico rijden en had Nard daar ook verwacht, maar die bleek later het grote slachtoffer te zijn geweest van de valpartij bij de start. Ik besloot niet op Nico te wachten en gewoon mn eigen tempo door te rijden om zo in een goed ritme te komen. Dit lukt precies 3 km ofzo. In de afdaling reed ik over een grote steen en die sloeg terug tegen mn achterband,..psssssssssssss, een grote vloek en een goed resultaat kon de prullenbak in. Op mn gemak een binnenbandje gelegd en besloten in een lekker tempo er een goede trainingsrit van te maken. Door de 13 minuten tijdverlies kwam ik namelijk tussen de langzamere rijders te zitten en dat bleek toch wel lasting gezien de vele smalle trails. Zo bleek na 35km toen ik in een technische afdaling een langzamere rijder moest ontwijken en in een diepe geul dook met als gevolg de 2de pssssssss. Ik kreeg nog een bandje van een andere pechvogel die zn wiel krom had gereden en kon tijdens het monteren van dit bandje nog genieten van een aantal spectaculaire klappertjes. Opgestapt ben ik helaas niet meer want ook het geleende binnenbandje bleek lek te zijn. Ik ben in de bezemwagen gesprongen die al klaar stond en heb me zonder een word te zeggen laten afzetten bij start finish, waar ik als eerste tegen de gebutste en geschaafde teamgenoot Nard aanliep. De wijze les van vandaag was toch wel dat het tijd wordt voor protection banden!! Nu de vorm zo goed is en de resultaten er ook zijn, wordt finishen belangrijker. Ik hoef niet meer het risico te nemen door lichtere bandjes te monteren. Eigen schuld dike bult zullen we maar zeggen.

Zo dan tot slot van deze serie wedstrijden weer 1 uit de NL Cup en wel in Heeswijk Dinther. Ook hier weer droog en veel draaien en keren. Een enorm startveld doordat ook de Nieuwlingen bij ons startte deed een beetje vresen dat het wel eens lasting kon worden op de smalle single trail. Dit bleek uiteindelijk heel erg mee te vallen. Ik reed een lekkere wedstrijd, waarin ik de eerste 3 rondes samen met Erik Dekker in het spoor kon blijven van Micha de Vries en Micheal Govaerts. In rondje 4 reed ik op de single trails weg van Erik en sloeg een gaatje van een meter of 40 en lag alleen op p3. Helaas was deze inspanning toch iets over de max want de benen bliezen een beetje op. Het tempo zakte iets in en Dekker kwam terug en plaatste direct een aanval. Ik kon nog even in het wiel duiken, maar op het lange vlakke stuk liet hij toch even zien dat hij het heel hard rechtdoor rijden absoluut nog niet is verleerd. Ik moest passen en verloor elke ronde weer wat terrein, wat resulteerde in wederom een p4. Met deze had ik overigens wel vrede aangezien het complete startveld aanwezig was.


We gaan ons nu klaarmaken voor de volgende serie wedstrijden. De intensiteit van de training gaat weer wat omhoog want ik wil met name in Rhens, Groesbeek en Amerongen goed zijn. Het podium bij de NL cup heb ik een beetje uit mn hoofd gezet. Erik Dekker is hier mn vornaamste concurrent en die is simpelweg elke keer net te sterk voor me. De focus gaat nu op de Marathons, al wil ik de NL cup wel minimal afsluiten met een p4. Elke plek hoger is bonus en tevens een mooi doel voor komende winter.