Geboortedatum
07-07-1972
Woonplaats
Amersfoort
Data
1.76 m / 71kg
Opleiding
HBO CMV
Beroep/studie
Buurt sportcoach
Wedstrijdcategorie
Amateurs/Masters 40+
Aantal jaren MTB
5
Leukste MTB ervaring
Elke jaar weer progressie maken
Sportverleden
Voetbal, Judo, Tennis, Fitness
Overige sporten
Fitness,Skiƫn, Zaalvoetbal
Trainer
-
Sterkte
Start, sprint, snelle XCM, kracht
Zwakte
Steile klims, modder, constant vermogen rondom omslagpunt
Doelstelling 2016
meerdere podiums 40+ midden afstand marathon. Top 10 KNWU XC competitie, podium Veluwse Winter Competitie, Podium Open NK marathon
Beste prestatie
Moet nog komen...
Slechtste sportmoment
diverse botbreuken
Advies aan beginners
2/3 wegtraining, 1/3 MTB, intervallen/blokken training en vergeet je core niet

Mark Schepp - Rursee Open NK

Het Open NK marathon en ik waren geen vrienden de afgelopen jaren. Tot nu toe was er altijd wat, werk, ziekte en de pech met als gevolg nog nooit een finish.

Dit jaar fit, een nieuwe Canyon onder de kont en ik had mezelf een Stages wattage meter kado gedaan welke ik zaterdag ochtend nog ff gemonteerd had. Aangezien wij zelf in de organisatie van de Sforz Continental MTB Marathoncup en dus het ONK zitten, reis ik samen met de gebroeders Wiggers en tevens mede organisatoren op zaterdag af richting het zuiden, waar we eerst langs de sponsor Daniels Traprenovatie gaan om de bekers en banners op te halen.

We sliepen in een een of ander vaag Hostel in Achen op een kleine 50km van Einruhr. Het werd niet mijn beste nacht aangezien het zowel buiten als binnen in de kamer vrij rumoerig was. Na het ontbijt op tijd naar Einruhr. De regen had plaatsgemaakt voor prima fietsweer en na het ophangen van alle banners nog even wat warm rijden en op naar het startvak. Ondanks dat ik nog nooit met een wattage meter had gereden besloot ik als strijdplan om wel puur op wattage te gaan rijden. 2 jaar geleden had ik een inspanningstest gedaan en ik besloot om als klimwattage 20 a 40W boven mn omslagpunt wattage te gaan rijden.

Om 10u het startschot en de eerste kilometers in een lekker tempo van start. Ik zat lekker voorin en draaide zowaar als 3de de eerste klim op. Daar ging gelijk het tempo fors omhoog. Met name Mathias Frohn, Nick van de Heuvel en Arno Gouweleeuw trokken flink door en ik besloot me te houden aan mijn strijdplan en gewoon mn eigen strakke tempo aan te houden. Tot mijn verbazing werd ik daarna eigenlijk niet meer voorbij gereden en sloot er alleen een groep van 4 man aan. Met deze groep bleven we de eerste 25 a 30km bij elkaar tot ik op 1 van de steilere klimmetjes het contact een beetje begon te verliezen. Een paar keer kon ik in de afdaling weer aansluiten maar eenmaal op een stuk valsplat op de weg met wind op de kop was ik definitief gelost. Op 40km reed ik op p9 algemeen en was er eigenlijk achter me niemand meer te zien. Overigens stond 1 van mijn concurrenten A Gouweleeuw na een kilometer of 10 langs de kant met een lekke band,...mmm dat was wel een meevaller want die houd ik dit seizoen in de marathons niet bij.

Helaas sloeg bij km 42 het ONK noodloot weer toe,..scheisse eine platte,..nee niet nu ik zo goed in de wedstrijd zit. Flink balend snel (pfff wat je snel vindt) een binnenband gelegd en maar proberen het beste ervan te maken. Het geintje kostte me 7 min en heel veel plekken. Ook na dit noodloot bleef ik consequent op wattage rijden, waarbij me enorm opviel hoe snel je wattage wegzakt als je even niet echt druk zet op de pedalen.

Bij het ingaan van de laatste 20 km had ik nog verrassend goede benen, geen spoor van kramp en ook mentaal nog lekker fris. Ik pikte de ene na de andere renner op en schoof zo steeds verder naar voren. Het bleef lekker lopen en ik kon in de laatste 10km nog hard doortrekken. Helaas kregen we in het laatste deel te maken met het samenkomen van de korte afstand en een heleboel langzamere rijders. Dit maakte het nog erg lastig om tempo te houden juist in het deel van het parcours waar de smalle single trails zaten. Al met al niet al te veel tijd verloren en het laatste redelijke vlak stuk nog ff stevig doorgereden naar de Finish. Bij de finish bleek dat ik met een lagere hartslag heb gereden dan normaal, maar ook minder kapot en verzuurd was. Volgende wedstrijd de drempel weer iets hoger leggen en komende 2 weken een 20 min FTP testje doen om mn echte omslagpunt te bepalen ipv te gokken :)

Na de finish eigenlijk geen moment de illusie gehad dat ik een goede uitslag had gereden en heb ook niet de moeite genomen om te gaan informeren. Het weer was overigens prima en bij de finish al kletsend de gebroeders Wiggers opgewacht alvorens ons om te kleden en alle zaken voor de prijsuitreiking te gaan regelen. Pas toen ik door de tent liep waar de uitslagen hingen werd ik door mijn medestrijders erop gewezen dat ik snelste Nederlander bij de 40+ was, 14de algemeen en 3de algemeen. Wat bleek naast Arno had ook Evert Gielen, mn andere concurrent lek gereden,..Damn het ONK houdt ineens weer van me. Alle pech van afgelopen jaren is in 1 rit goedgemaakt.

2016 Mas2 Kort

"You first have to finish to finish first" gaat voor deze dag in de boeken als spreuk van de dag!