Geboortedatum
07-07-1972
Woonplaats
Amersfoort
Data
1.76 m / 71kg
Opleiding
HBO CMV
Beroep/studie
Buurt sportcoach
Wedstrijdcategorie
Amateurs/Masters 40+
Aantal jaren MTB
5
Leukste MTB ervaring
Elke jaar weer progressie maken
Sportverleden
Voetbal, Judo, Tennis, Fitness
Overige sporten
Fitness,Skiƫn, Zaalvoetbal
Trainer
-
Sterkte
Start, sprint, snelle XCM, kracht
Zwakte
Steile klims, modder, constant vermogen rondom omslagpunt
Doelstelling 2016
meerdere podiums 40+ midden afstand marathon. Top 10 KNWU XC competitie, podium Veluwse Winter Competitie, Podium Open NK marathon
Beste prestatie
Moet nog komen...
Slechtste sportmoment
diverse botbreuken
Advies aan beginners
2/3 wegtraining, 1/3 MTB, intervallen/blokken training en vergeet je core niet

Mark Schepp - Montferland

Tja je hebt van die dagen dat het resultaat niks zegt dan hoe je gereden hebt. Vandaag was zo'n dag. Vol goede moed vroeg richting 's Heerenberg gereden want dit zou een goede wedstrijd moeten worden voor mij gezien de resultaten van afgelopen jaren. Helaas was het ophalen van de startnummers al een eerste signaal dat het vandaag wat moeizamer zou gaan. Het ging allemaal heel langzaam en het was binnen bloedheet. Het 2de signaal was het plekje zoeken voor de bidons. Dit ging ook heel moeizaam. Eigenlijk waren er bij start finish geen geschikte plekken aangezien het allemaal snelle stukken waren en verzorging hadden we vandaag niet. De bidons belande zomaar op een plekje langs het parcours. Signaal 3 was de uitgestelde start en 4 de startlocatie welke heel smal was en we als licentierijders achter de rijders van het combi klassement stonden.

15 minuten later dan gepland klonk het startschot en zoals verwacht zaten we door de smalle start al een flink eind achter de koplopers wat resulteerde in een hele snelle start. De gaskraan ging gelijk vol open om het verloren terrein weer goed te maken. Man man wat ging het hard maar ik wist me goed te handhaven in de kopgroep welke bestond uit een man of 15. Pas in het klimgedeelte viel de groep enigszins uit elkaar en ook ik moest passen tov de snelste jongens, maar dat was ingecalculeerd. Ik kwam in de 2de groep te rijden en dat tempo kon ik net volgen, waarbij ik op de klims een klein gaatje liet vallen om niet op te blazen en in de afdalingen en vlakke stukken weer aan te sluiten. Helaas viel mn ketting op 1 van de klims van het binnenblad en was ik mn goede groepje kwijt. Ik kon niet meer aansluiten en dit was mentaal gezien wel een klein klapje. Ik begon ineens de warmte te voelen en begon al veel te vroeg met afzien en kleine pijntjes te voelen. Het leek wel of de warmte alle kracht uit mijn lichaam zoog en de twijfel begon toe te slaan. Gelukkig had ik inmiddels een groepje van 3 gevormd en kon ik even een beetje herstellen. De moed kwam weer enigszins terug want dit groepje reed een mooi tempo. Dit mooie tempo en de aankomende bidon wissel kwam nu echter in beeld en ik begon me nu te realiseren dat er een probleempje was ontstaan. Door de slechte plek zou ik dit groepje kwijtraken als ik moest gaan stoppen om mn bidons te wisselen,..damn hoeveel drinken heb ik nog? Ik had nog een 600ml, wat eigenlijk veel te weinig is,...maar er waren nog 3 posten,..is 3 halve bekertjes,..mmm zou ik het risico nemen??? Dilemma dilemma en tot het punt waar de bidons stonden had ik nog geen keuze gemaakt en dan weet je wel wat elke renner instinctief doet,...yep,.doorrijden. Of dit slim was zullen we nooit weten maar ik kreeg het wel knap lastig met de warmte. Op de langzame klims leek ik te koken en alle kracht vloeide weg. Ik verloor mn groepje en kwam alleen te rijden. Wonder boven wonder werd ik alleen nog ingehaald door Berry Hollander die nog wat over scheen te hebben. Dat ik niet kon aanpikken hoef ik waarschijnlijk niet uit te leggen :). 20km afzien volgde en ik werd misselijk en voelde me slechter en slechter. Pas toen ik in de laatste 5km kwam kreeg ik weer wat moraal. Eenmaal over de finish heb ik een half uur nodig gehad om weer enigszins bij te komen en bleek dat het resultaat eigenlijk nog wel ok was.

Ik werd 14de algemeen en 3de bij de 40+. Helaas helaas lieten de uitslagen het ook dit jaar afweten en werd ik niet opgeroepen voor het podium en stond er een geheel onbekend persoon op p1, welke 40minuten langzamer was geweest dan winnaar Arno Gouweleeuw.

Voor mij geen bloemen en podium foto's voor de sponsors helaas,..dus via deze weg,...Powerbar bedankt voor de nodige energie onderweg en Canyon voor de fiets die bleef rollen. Ivan Woodswork en Sforz Sports bedankt dat ik er zo knap uitzie, ook al zit ik er helemaal doorheen!