Geboortedatum
07-07-1972
Woonplaats
Amersfoort
Data
1.76 m / 71kg
Opleiding
HBO CMV
Beroep/studie
Buurt sportcoach
Wedstrijdcategorie
Amateurs/Masters 40+
Aantal jaren MTB
5
Leukste MTB ervaring
Elke jaar weer progressie maken
Sportverleden
Voetbal, Judo, Tennis, Fitness
Overige sporten
Fitness,Skiƫn, Zaalvoetbal
Trainer
-
Sterkte
Start, sprint, snelle XCM, kracht
Zwakte
Steile klims, modder, constant vermogen rondom omslagpunt
Doelstelling 2016
meerdere podiums 40+ midden afstand marathon. Top 10 KNWU XC competitie, podium Veluwse Winter Competitie, Podium Open NK marathon
Beste prestatie
Moet nog komen...
Slechtste sportmoment
diverse botbreuken
Advies aan beginners
2/3 wegtraining, 1/3 MTB, intervallen/blokken training en vergeet je core niet

Grand Raid Godefroy

Het was zover,..het beslissende weekend in de strijd voor de podiumplaatsen bij de RWP cup. De laatste marathon stond gepland in Godefroy, in het zuiden van Belgie tegen de Franse grens. Een Marathon over 70km met uiteindelijk geen 1200 maar 1500 HM in de Ardennen. Het Sforzeracingteam bestond dit keer alleen uit Juro, Lodewijk en Mark Schepp omdat deze drie strijders allen nog een goed resultaat nodig hadden om op het podium te rijden van de RWP cup. Lodewijk kon nog 3de worden in de masters 1, waar Nard overigens op de hoogste trede zal staan, maar Juro en Mark konden bij 460 punten en meer de 2 hoogste treden gaan beklimmen waarbij Mark met 27 punten voorsprong op Juro een riantere uitgangspositie had.

Ondanks dat Godefroy slechts 350 km rijden was en de start pas om 8.45u was werd toch besloten om wat aan teambuilding te doen en een hotelletje te boeken. Zaterdagavond lekker pizza, bananesplit en bier naar binnen gewerkt want we moesten koolhydraten laden voor de belangrijke dag. Na het kijken van het wereldkampioenschap MTB op de ASUS !!! van Juro konden wij ook gaan dromen van succes. Helaas ging dat de Wiggertjes een stuk beter af dan moi,... Ik heb zelden zo slecht geslapen. `gelukkig was de slaaploze nacht nimmer saai want Lodewijk is wel de meest aparte slaper die ik ooit gezien heb. Die maakt klappertand geluiden, ligt met gestrekte armen naar het plafond en checkt de hele nacht of hij wel haar op zn hoofd heeft. Daarnaast was er natuurlijk nog de Mug,..maar die prikte alleen maar. Omdat ik toch wakker was heb ik om 4.00u maar even lekker een banaantje gepakt, die natuurlijk onderin het plastic zakje zat. Het gekke is dat je je dan pas realiseert wat een pokkeherry een plastic zakje maakt.

Na nog 2 uurtje plafondturen ben ik 1 minuut voor het afgaan van de wekker onder de douche gesprongen en zaten we om 6.30 u aan de gebakken eieren met spek, koffie en Jus,..behalve Juro dan, die dacht dat bed en breakfast betekende dat je je eigen kussen en ontbijt moest meenemen en die zat dan ook aan de Danone en de Redbull, wat ik toch wel een vreemd ontbijt vind.

Ondanks het vroege opstaan en eten gingen we toch wat laat richting Godefroy wat op 30km van ons luxe hotelletje lag. Na lang in de rij staan waren we eindelijk aan de beurt voor onze stuurbord nummers en chip. Helaas begreep ik ondanks mijn zeer gebrekkige Frans dat wij nog borg moesten betalen en tja,...daar hadden wij niet op gerekend. Het was inmiddels een kwartier voor de start en we moesten dus als een malle terug naar de auto die een kilometer verder geparkeerd stond. Konden we toch nog ff lekker warmrijden want het was zo vroeg nog niet veel warmer dan 10 graden.

Na deze soepele voorbereiding stonden we 5 minuten voor aanvang ergens midden in het 300 koppige startveld. We waren er helemaal klaar voor, gebrand op een goed resultaat wachtte wij op het startschot dat enkele ogenblikken later klonk. Helaas niemand scheen het schot te hebben gehoord want er kwam maar geen beweging in het startveld,...oh wacht ja toch,...ohhhh we starten een trechter in,...logisch toch, we zijn in Belgie en 40 sec later konden we op weg. Juro schot als een speer weg, de 1 na de ander inhalend. Helaas zaten Lodewijk en Mark wat meer opgesloten en konden die gelijk al vol in de achtervolging want ja,...we zouden met zn 3en samen rijden om zo het best mogelijke resultaat te bereiken. Na 2 kilometer vol in het rood rijden was de hergroepering van de SFORZ trein een feit en kon de strijd beginnen. Lodewijk dacht na de kamikaze start van broer Juro schijnbaar " dat kan ik ook " en trok vol gas door wat bij mij resulteerde in een tweede ontbijt,.. Ik ried nog even naar Lodewijk of hij zeker wist dat dit goed voor hem was gezien het feit hij normaliter een meer slowstarter was. 

Helaas bleek enekele kilometeres later op de langste klim van de dag dat de start bij Lodewijk toch iets teveel van het goede was geweest en hij moest na zo'n 15 km lossen uit het SFORZ treintje. Juro en ik waren inmiddels een hoop renners aan het binnen hengelen. Eenmaal boven gekomen reed er een groep van 5 a 6 renners op zo'n 200 m voor ons en Juro gooide de gaskraan van zn APEX een goed open en reed in zn eentje met mij in zn wiel het gat naar deze groep dicht. Uiteindelijk raapten we nog een aantal renners op waardoor de groep gegrooid was tot zo'n 8 rijders. Dit was kaasie voor zowel mij als Juro. Iedereen in de groep reed zo'n beetje hetzelfde tempo en je had veel gelegenheid om af en toe lekker te bij te komen achterin het groepje. De 20 kilometer die volgende bleef de groep makkelijk bij elkaar, en na een paar heerlijke afdalingen waarbij ik over de 80 km p/u op het klokje had begonnen een aantal renners toch wat verschijnselen van vermoeidheid te vertonen. We zaten op ongeveer 35 km, halverwege de koers, we draaien een klim op van ruim 3 km en ik wilde net het tempo gaan opvoeren. Bam,....mn ketting schiet van mn voorblad af,..vast tussen mn kleine voorblad en het frame. Ohhhhh neeeee daar gaat mn wedstrijd, daar gaat mn klassement, .niet weer mn ketting (een week eerder in Lunteren viel ik uit door een gebroken ketting). Als een malle sprong ik van mn fiets en probeerde de ketting los te krijgen. Eindelijke lukte het,..doe een trap,...Bam weer vast,..trekken trekken,....shit mn vinger en nagel vast tuseen mn frame en tandwiel,...oei dat doet zeer zeg,..en ja hoor na precies 51 sec zat ik eindelijk weer op de fiets.

Dat haal ik nooit meer in dacht ik,...en zei tegen mezelf Buigt het dan buigt het barst het dan barst het, schakelde 3 tandjes zwaarder dan normaal en gaf vol gas,..mn hartslag sloeg zowat over. Gelukkig na 5 minuten in het rood rijden zag ik de groep rijden wat me heel veel moraal gaf. Helaas was dit zowat het enige stukje single track en reed ik achterop 2 gelosten uit het groepje. Gelukkig lieten beide heren me heel vlot voorbij en schakelde ik nog 1 maal een tandje bij,..70m ,..60 m ,30 m 30m 30m,...mn benen wilde niet meer. Met mn laatste adem riep ik Juro,.." Juro Juro rem erop rem erop " En ja hoor,...daar gaan de handjes van Juro naar het achterzakje voor een gellletje en daarna een lekker slokje water,..de rest volgt,..drink maar lekker jongens en ik sluit helemaal naar de klote na precies 11 minuten in het rood rijden weer aan bij het groepje.

De 15 kilometer daarna waren overleven,..nieuwe benen sprokkelen en derreilleurtje kijken. Gelukkig raakte bij het grootste deel van de groep de pijp ook leeg. Juro en ik keken  elkaar aan, we begrepen elkaar en Juro gooide nogmaals de gashendel open. Samen met nog een sterke Nederlander reden we met zn 3en de rest van het groepje op een hoop waarvan er nog 1 op het elastiek hing. Na wat overleg over wel of niet hard doorrijden werd besloten om toch iets gas terug te nemen tot zo'n 15km voor het einde. Eindelijk een verzorgingspost met drinken en op een logische plek. De posten ervoor zaten of in een afdaling ogf hadden geen drinken meer. Juro besloot omdat hij al vrij in het begin een bidon verloren te zijn om even te stoppen en zn bidon te vullen. Onze medevluchter zag dit en zette vol aan. Ik had een kamelenrug op dus hoefde niet te stoppen en reed rustig door en wachte op Juro en de elastiek man,..samen uit samen thuis hadden we afgesproken. Helaas was bij Juro het beste er af en begon hij krampverschijnselen te krijgen (toch te weinig gedronken ?) en ik vond juist op dat moment wat nieuwe benen. Het eerste het beste klimmetje moets Juro lossen uit mn wiel. Omdat het best een pittig klimmetje was besloot ik wel enigzins in een lekker ritme omhoog te rijden en probeerde ik waar het vlakker werd even het gas eraf te halen en te wachten. Bovengekomen was het gaatje ongeveer 30 m. Bovengekomen hoorde we ook dat onze positie rond de 14de plek zou zijn. Dit gaf mij zoveel moraal wat in combinatie met het in het zicht rijden van een aantal renners voor me, me deed besluiten om nog 1 keer vol gas te geven voor de laatste 8km. 

Juro kraakte, zuchte steunde maar bleef op kleine afstand volgen. We pakte de ene na de andere renner op die geen van allen meer konden volgen. Helaas ging het elke keer om renners die een andere afstand reden en leverde het geen posities meer op. In de laatste snelle single track afdaling sloot Juro weer aan en rden we samen rustig uit naar de finish. Helaas Helaas had de organisatie nog 1 vieze verrassing in de vorm van een heel steil klimmetje waar Juro wedrom in de kramp schoot en even moest lossen. Op karakter kwam hij boven en reden we nog even vol gas de laatste 300 meter samen over de finish. 14de en 15de algemeen bleek 2,5 uur later. De uitslag ging op zn Belgisch en dan weet iedereen wel genoeg volgens mij:)

Lodewijk had het vandaag mider naar zn zin en eindigde een klein kwartiertje later op p38. Als de berekeningen juist zijn dan hebben wij met deze uitslagen p1 en p2 in de RWP ms 2 veilig gesteld. Lodewijk kan p 3 nog hebben opgeeist maar dit moeten we de komende dagen nog even afwachten. Zodra de uitslagen bekend zijn brengen wij jullie allen op de hoogte.

Kort samengevat was het vandaag een zeer productieve dag waarin ikzelf mijn beste marathon uitslag tot nu toe heb gescoord en wie weet de 1ste plaats in de RWP Cup. Niet gek na 2 jaartjes fietsen. Hopelijk zeg ik over 10 jaar alleen niet dat dit mn eerste en enige overwinning is :)

Share