Maarten - Arnsberg 90km P3

Een paar dagen schitterend weer, zaterdag 30 graden, lekker zonnetje en een mooie marathon op zondag in het Duitse Sauerland in het vooruitzicht. Plaats van handeling was ditmaal de streek rondom Arnsberg, voor de Arnsberg MTB Marathon (voorheen Neheim Live Marathon).
Hoewel de weersvoorspellingen prima waren werd ik zondagochtend in alle vroegte al gewekt door een bult gedonder en een zware hagelbui op onze dakkapel. Gelukkig was dit maar een buitje voor het stof...
Onderweg op de Duitse Autobahn werd het echter steeds donkerder en het kwam inmiddels met bakken uit de lucht. In Arnsberg aangekomen scheen de zon gelukkig weer en de temperatuur was ook prima. Een mooi parcours, 3 ronden van 30 km plus een aanloop- en uitloopstuk, 650 hm's per ronde en een droog parcours, gewoon een 'walk in the park' dus.
Na een start waarbij het dringen en opletten geblazen was ging het los. Vreemd hoe veel rare snuiters denken dat ze Van der Poel of Schurter denken te zijn zich wereldkampioen wanen en vooraan willen staan. Na een startklim door een donker bos kwam er gelukkig een schifting en reden we met een vrij grote eerste groep de eerste singletrack op. Omdat ook de 30 km en de 60 km rijders tegelijkertijd startten was het hier dringen en vielen er verschillende gaten doordat de hierboven genoemde rare snuiters toch iets minder technisch begaafd bleken te zijn dan ze wellicht dachten.
Maargoed, we hadden nog 80 km om orde op zaken te stellen. Ook Nico had zijn wagonnetje aangesloten en gebroederlijk reden we in een groepje in de kop vd wedstrijd. Helaas ging het voor Nico te ver in het rooie en moest hij even temporiseren en zijn ritme opnieuw vinden. Dan maar alleen op pad en voorzichtig de voor mij rijdende renners oprapen.
Inmiddels was het prettige zonnetje verdrongen door een grote onweersbui en de regen kwam met bakken uit de lucht. Het leek er niet op dat het nog droog zou worden... In de 2e ronde ging de regen over in hagel en fietsten we onder een stortdouche. Gelukkig was het niet koud en het parcours was goed begaanbaar. De schotterpaden veranderden in stromende beekjes en we zagen er inmiddels uit als uit de klei getrokken moddermannetjes. Mooi man.
Na een km of 50 maar eens wat extra druk op de pedalen en samen met een middelafstand rijder konden we wat afstand nemen van de andere renners in ons groepje. Dit ging allemaal nog vrij voortvarend en de laatste ronde solo verder om de wedstrijd uit te fietsen. Nog een 2-tal coureurs opgepikt en achtergelaten en zo kwam ik na ruim 90 km als 5e over de finish. Dit leverde een 3e plaats op bij de Senioren1. Linea recta naar de fietswasplaats waar fiets en lijf hardhandig werden ontdaan van de modder. Dit was er weer eentje voor in de geschiedenisboeken :)

Arnsberg small