Geboortedatum
09-01-1981
Woonplaats
Hengelo (Ov)
Data
1.88m / 74kg / 40-196bpm
Opleiding
Bedrijfskundige Informatica - Saxion Hogeschool Enschede
Beroep/studie
Medewerker Fitheid & Arbo bij Brandweer Twente - Hoofdbrandwacht
Wedstrijdcategorie
Masters 30+
Aantal jaren MTB
Ruime tijd actief in de wielersport. MTB pas vanaf 2011 serieus competitie gereden
Leukste MTB ervaring
Nederlands Kampion MTB Marathon 2015
Sportverleden
Voetbal, basketbal, wielrennen
Overige sporten
Snowboarden, hardlopen en alles wat me leuk lijkt...
Trainer
Geen trainer. Door de jaren heen wordt men wijzer...
Sterkte
Klimmen, niet te steil, maar wel lang. Uithoudingsvermogen
Zwakte
Explosiviteit / Sprinten
Doelstelling 2016
Doorgaan waar het in 2015 mee opgehouden is. Goed presteren op zowel marathon als XC. Podiumplaatsen bij de marathons en top 3 op NK XC / Marathon.
Beste prestatie
Nederlands Kampion MTB Marathon 2015
Slechtste sportmoment
Al lang weer vergeten...
Advies aan beginners
Blijf het leuk vinden en overdrijf het niet. Vind je wedstrijden leuk? Doen!

Maarten - Ischgl Ironbike 2016

Ischgl Ironbike 2016

Tijdens de vakantie had ik een mooie marathon uitgezocht die ik altijd nog eens wilde rijden. Ook omdat we Ischgl eigenlijk alleen echt kennen van de winters en de mooie skitripjes. Maar dat je er mooi kunt biken dat had ik al wel gezien en gehoord, dus dit was een mooie kans!

De Ischgl Ironbike staat bekend om zijn vele steile hoogtemeters over een relatief korte afstand. Maar liefst 3800 hm over 75 km, dat kan niet anders betekenen dan dat er veel geklommen en gedaald moet worden… Waar ik van tevoren een beetje bang voor was, was het feit dat we voorafgaand aan de Ironbike 2 weken in Riva del Garda vertoefden. Dus van nagenoeg zeeniveau het hooggebergte in, met bijna het complete parcours boven de 2000 meter…

Op donderdag vanuit Riva afgereisd naar het mooie Ischgl, waar we ’s avonds een optreden bij konden wonen van de Musikkapelle. De vrijdag stond in het teken van uitrusten, inschrijven en ’s avonds een Eliminator door Ischgl. Ik had me voor deze Eliminator ingeschreven omdat we er toch waren en het me wel eens grappig leek om door het dorp heen te scheuren. Nu is een eliminator voor een marathonman ongeveer hetzelfde als dat een marathonloper de 100 meter gaat rennen… Maar dat mocht de pret niet drukken. Helaas was het weer op vrijdag erg slecht. Het kwam de hele dag met bakken uit de lucht en dat was ’s avonds toen de Eliminator begon niet anders, 6 graden, regen en koersen tegen wat opgepompte sprinters op een MTB; beter kon de voorbereiding op de Ironbike niet zijn.

Het parcours bestond uit een rondje van 600 meter over voornamelijk asfalt, met een korte pittige klim en een afdaling door een weide. De kwalificatie was een tijdrit over 1 ronde en hier reed ik wonderbaarlijk genoeg de 4e tijd. Zo werd ik ingedeeld in een heat met o.a. wereldkampioen Federspiel. Volgen ging goed, maar toen de mannen echt op de pedalen gingen staan, was de sprint verloren. 3e in de heat en als ‘troostprijs’ de kleine finale voor de 5e plaats. Shit, nog een keer aan de bak ;) Samen met Daniel Geismayr van Centurion Vaude volle bak de klim omhoog en weg waren we. Door een foutje op een gladde brug de aansluiting kwijt en zo werd ik 3e in de kleine finale. Best leuk zo’n eliminator, maar toch een hele andere tak van sport…

IB 2016 2

Snel terug naar het warme appartement en klaar maken voor de volgende dag. Op zaterdag was het weer gelukkig weer prima, maar het slechte weer op vrijdag had er wel voor gezorgd dat het parcours ietwat werd aangepast voor de Ironbike. Zo kon er niet worden door geklommen naar de top van de Greitspitz op 2900 meter, simpelweg omdat de trails onder de sneeuw verstopt lagen… Maar alsnog genoeg hoogtemeters en een loeizwaar parcours.

Vanuit het vertrek ging het de eerste honderden meter geneutraliseerd over de grote weg richting Mathon, na het officiële startschot veranderde het veld in een lange sliert de eerste beklimming op van de eerste lus. Dit ging eigenlijk allemaal erg voorspoedig en beheerst en na een snel stuk terug richting Ischgl reden we alweer het dorp door langs de verzorgingspost, waarna de lange beklimming richting de Idalp begon. Over het asfalt omhoog, zo’n 1000 hm’s in 7,5 km. Reken dat even om en dan weet je dat dat best pittig is. De Idalp ligt op 2300 meter en als je denkt dat je er dan bent, dan heb je het mis, want vanaf daar begint het onverharde gedeelte verder naar de Idjoch op 2750 meter. Het laatste stuk steil en tergend langzaam omhoog naar de top. Hier snel wat bevoorrading en een body aan, want het was best fris met 2 graden op de top. Gelukkig scheen de zon.

IB 2016 3

De afdaling richting het Zwitserse Samnaun was een zeer snelle over trails. Veel tijd om te herstellen was er niet. Door het dal van Samnaun ging het al weer snel omhoog voor de langste (en nog zwaardere) beklimming naar de Palinkopf. Zo’n 1,5 uur klimmen en klauteren, waarna je op 2800 meter wel een geweldig uitzicht hebt over de bergen. De meeste hoogtemeters hadden we nu gelukkig wel gehad en het ging als een malle bergaf over stukken waarover we in de winter naar beneden glijden. Nog een klein stukje klimmen en Ischgl kwam alweer in zicht.

IB 2016 1

Van tevoren wist ik niet exact hoe mijn lichaam zou reageren op de hoogte en na de getrainde kilometers in Italië, maar dit bleek aardig goed te gaan. De hele marathon met voldoende overschot gereden en zodoende ook niet echt geleden en het maximale eruit gehaald. Maar het was 100% genieten en dat is ook wat waard! Uiteindelijk als 44e gefinisht in dit sterke internationale veld.

IB 2016 4