Maarten - Groesbeek 105

 

Maarten GB 2016

De 'Hel van Groesbeek'. De naam van deze inmiddels traditionele 1e marathon van het seizoen doet het ergste vermoeden... De weersvoorspellingen vooraf beloofden veel goeds. Een graad of 20 en een lekker lentezonnetje. Op tijd weg 's ochtends, even mijn ouders ophalen die vandaag als verzorger zouden fungeren. Aangekomen in Groesbeek regende het lichtjes en van zonneschijn geen spoor. Gelukkig was dit van korte duur en klaarde het later mooi op.

Na wat slap geouwehoer, wat infietsen en een sanitaire ontlasting op naar het startvak dat al redelijk vol stond. De start op de motorcrossbaan hakte er al gelijk in. Er was eigenlijk maar 1 spoor wat goed te rijden was, de rest was zompig en tricky door de diepe sporen. Maar geen nood, de wedstrijd duurt nog 105 km om nog wat plaatsjes goed te maken... Zoals altijd werd er weer erg hard gereden in het begin. Zonder te forceren kon ik na wat inhaalwerk mee in het 2e groepje. De kopgroep met de nationale top nog in het vizier. Langzaam werden de verschillen zowel voor als achter mij wat groter. So far so good. Vanaf nu was het zaak om gedoseerd te rijden en niet je kruid al te vroeg te verschieten.

Ik had echter al wel in de gaten dat dit niet een van mijn sterkste dagen zou worden. De echte hardheid en focus ontbrak en waar ik normaal gesproken nog wel wat reserve over houd, merkte ik nu dat de energie uit mijn lichaam begon te lopen. Na een klein stukje verkeerd te zijn gereden in de 2e ronde sloten er wat renners aan en werd er gelijk weer wat harder doorgereden. Na 3 uur wedstrijd kwamen we voor de 2e keer door bij start/finish. Nog 1 rondje van 35 km knallen was het plan, maar waar het knallen moest worden, werd het toeren en overleven... De benen liepen op een kort klimmetje helemaal vol en de krachten verdwenen uit mijn lichaam. De enige optie was rustig doorfietsen en hopen op herstel. Dit kwam helaas niet echt, kramp in beide benen, dus toen maar besloten om de koers rustig uit te doen en me niet helemaal over de kop te fietsen. Helaas pindakaas, mentaal even de knop omzetten. In de laatste ronde nog ingehaald door een mannetje of 25 en zo kwam ik na 4:45 uur als 42e over de streep gebold.

Gelukkig scheen de zon en konden we met het team nog even lekker nazitten, wat sterke verhalen uitwisselen en plannen maken voor de volgende wedstrijden. De kop is er weer af en de moraal voor de volgende koersen is hoog!