Maarten - Norg

Vandaag was het tijd voor alweer de 2e Topcompetitie wedstrijd dit seizoen, dit keer in het verre Norg. Voor het eerst dit jaar waren de temperaturen weer enigszins 'normaal' te noemen. Er kon zowaar gekoerst worden in de korte broek!

Norg6

Tot nu toe verloopt het seizoen wat kwakkelig voor mij, in de winter niet de ideale omstandigheden om goed te kunnen trainen en ook het voorjaar ging een beetje de mist in door wat gezondheidsklachten... Maar niet getreurd, we gaan de goede tijd van het jaar weer in!

In Norg was een mooi parcours uitgezet door het bos. Het lag er mooi droog en snel bij, met veel singletracks, veel op-en af stukjes en ook een aantal PK stukken. De vorige koersen in resp. Assen, Berlicum en Nieuwkuijk waren vooral kunstmatig aangelegde rondjes met vooral veel lint en oneindig veel bochtjes (Nieuwkuijk).

De start in Norg verliep (niet de eerste keer hier) erg chaotisch, van breed naar smal en weer naar breed. In het wiel van Frank schoof ik mooi op, totdat we stil kwamen te staan bij de eerste singletracks, chaos!! Aan het einde van de eerste ronde was het veld al wat uit mekaar gereden en vond ik mezelf terug op een plek rond de 20. Na een valpartij van een renner voor me was het even lopen en iets verder bleek dat mijn lens al het stof niet erg prijs begon te stellen en uit mijn oog verdween. Gelukkig zat deze nog vastgeplakt aan de binnenkant van mijn bril. Stoppen, bril af, handschoenen uit, lens in de mond, weer in mijn oog peuteren, bril op en weer #gasopdielolly. Dit ging eigenlijk best gesmeerd ,maar helaas maakt dit geen onderdeel uit van een MTB wedstrijd....

Inmiddels was ik ingehaald door een 20 tal renners en kon ik weer beginnen met inhalen. Ik had geen idee op welke plek ik in de koers lag, maar ik kon opschuiven van groepje naar groepje. Vanaf de kant kregen we te horen dat we reden om de 19e plek met ons groepje van 6. Met het ingaan van de laatste ronde kon ik wat opschuiven en viel de groep uit mekaar. Mijn bril had ik inmiddels afgezet, want ik zag vrij weinig meer, dat had ik misschien beter niet kunnen doen, want met nog driekwart ronde te gaan verloor ik dezelfde lens als hierboven beschreven definitief.

De groep was uit mekaar gevallen en ik hoefde alleen nog maar te consolideren de laatste halve ronde en dat was maar goed ook, want het is best lastig sturen met 1 oog.
Zo kwam ik op een 20e plek over de finish gebold en toch wel tevreden. Er zit in ieder geval weer een stijgende lijn in en dat geeft vertrouwen voor de aankomende XCO wedstrijden in Nederland en Duitsland.
De overwinning ging trouwens naar trainingsmaat en vaste waarde in het #tukkerterrorteam Tom Hoekman. Die een superieure wedstrijd reed en al zijn medevluchters kon verschalken in de laatste ronde.