Geboortedatum
09-01-1981
Woonplaats
Hengelo (Ov)
Data
1.88m / 74kg / 40-196bpm
Opleiding
Bedrijfskundige Informatica - Saxion Hogeschool Enschede
Beroep/studie
Medewerker Fitheid & Arbo bij Brandweer Twente - Hoofdbrandwacht
Wedstrijdcategorie
Masters 30+
Aantal jaren MTB
Ruime tijd actief in de wielersport. MTB pas vanaf 2011 serieus competitie gereden
Leukste MTB ervaring
Nederlands Kampion MTB Marathon 2015
Sportverleden
Voetbal, basketbal, wielrennen
Overige sporten
Snowboarden, hardlopen en alles wat me leuk lijkt...
Trainer
Geen trainer. Door de jaren heen wordt men wijzer...
Sterkte
Klimmen, niet te steil, maar wel lang. Uithoudingsvermogen
Zwakte
Explosiviteit / Sprinten
Doelstelling 2016
Doorgaan waar het in 2015 mee opgehouden is. Goed presteren op zowel marathon als XC. Podiumplaatsen bij de marathons en top 3 op NK XC / Marathon.
Beste prestatie
Nederlands Kampion MTB Marathon 2015
Slechtste sportmoment
Al lang weer vergeten...
Advies aan beginners
Blijf het leuk vinden en overdrijf het niet. Vind je wedstrijden leuk? Doen!

Maarten - NK Marathon 2017 P3

Hét NK Marathon

Ieder jaar weer een serieus moment op de MTB kalender: het NK marathon verreden tijdens de BBC, oftewel de Bart Brentjens Challenge.
Het heeft even geduurd om hier een fatsoenlijk en chronologisch verslag van te maken, want het was een heroïsche, epische, chaotische en onvergetelijke editie…
De weersvoorspellingen in de weken voorafgaand beloofden vooral veel nattigheid. En daar was geen woord aan gelogen. Toen het ook de nacht en ochtend flink doorgeplensd had, was het parcours veranderd in een waterbaan met veel Limburgse klei en nog meer water. Prima omstandigheden om de mannen van de jongetjes te scheiden dus…

NK 2017 02

Inmiddels zijn er al veel heldenverhalen van andere rijders op de sociale media en bekende MTB fora verschenen. Ik zal dan ook niet in herhaling vallen, maar het merendeel wat daar is geschreven klopt ook wel zo’n beetje voor mijn relaas. Het NK was dit jaar een kwestie van heel blijven (zelf en materiaal), positief blijven denken en maar door blijven gaan…

NK 2017 04Gelukkig lukte dit allemaal vrij goed. De massale start was een kwestie van overleven, zoveel mogelijk opschuiven en het wagonnetje aanhaken totdat we weer bij het bekende weiland aankwamen waar het ieder jaar dringen is geblazen om niet stil komen te staan.
Het complete startveld werd al vrij snel uit mekaar geslagen, vooral door de extreme omstandigheden. Na 30 minuten koers was iedereen al vrijwel onherkenbaar en reden we allemaal in dezelfde grijs / bruine / zwarte kleding.

NK 2017 01Voor mij was het vooral zaak om m’n eigen koers te rijden, het overzicht was al vrij snel weg. Na de eerste schifting in de Voerstreek kon er een tussenbalans worden opgemaakt en bleek dat ik rond de 4e plek bij de Masters30+ reed. Dat was mooi, dan kon nu de turbo worden aangezet en volgens de volgers aan de kant reed ik dan ook al snel op de 3e plek. Geen idee wie ik in de tussentijd heb ingehaald, iedereen was geschminkt als zwarte piet. Ik wist dat Christian de Graaf ver voor reed en Tibor Zwaan ongeveer een minuutje. Dat was nog te overzien, maar ook Tibor reed hard door. De benen voelden gelukkig goed aan en inmiddels had zich na de verzorging in Gulpen een mooi groepje gevormd, waarbij Rob van de Werf het merendeel van het kopwerk voor zijn rekening nam.
Naar het einde toe werd wel duidelijk toe dat de 3e plaats het hoogst haalbare was. Mijn gevoel was nog goed, maar ik kwam geen streep dichterbij. En zo geschiedde dat ik (opnieuw) als 3e de finish passeerde. De tussenstand is dat ik de laatste 5 jaar 5 keer op het podium ben geëindigd (waarvan 1 x 1e in 2014), op zich is dat ook wel een trui waard ;)

NK 2017 05

Helaas was er na afloop nog enige consternatie toen bleek dat niet Christian, maar Tibor als eerste over de finishlijn was gereden. Zo werd Tibor gehuldigd als nieuwe Nederlands kampioen, maar bleek na speurwerk en contact met de KNWU dat Tibor ongemerkt een aantal km’s van het parcours (in de buurt van Bemelen) gemist had. Inmiddels is dit door de KNWU rechtgezet en is Christian alsnog de nieuwe Nationaal kampioen. Tibor was uiteraard erg verrast en teleurgesteld, maar heeft dit als een echte sportman opgepakt en zijn titel afgestaan, waarvoor hulde!

NK 2017 06

Maarten - Nordenau P3

In de zomervakantie is het ieder jaar traditiegetrouw weer de marathon in Nordenau die op het programma staat. Dit jaar omgedoopt tot Kahler Asten Trail Marathon, vanwege het feit dat deze marathon een zeer hoog aandeel trails en technischere stukken herbergt. Zeker één van de zwaarste Duitse marathons op de kalender. Deze marathon valt midden in de zomervakantie, dus dan zou je lekkere droge, stoffige en warme omstandigheden verwachten. Niets was echter minder waar. Het regende al bijna een week (niet zachtjes) in het Sauerland en ook op de dag des oordeels regende het pijpenstelen. Geen stof en zand dus, maar glibberen en glijden door het water. In principe was alles goed (beter dan verwacht) te rijden, waarschijnlijk omdat het meeste zand al wel van de berg was gespoeld en er nog wat stenen overbleven.

Met iedereen van het team aan de start op de middelafstand was het een gezellige boel voor, tijdens en na de wedstrijd. Vrijwel direct na het startschot ging het via een smal geasfalteerd weggetje stijl omhoog. Dit zorgde al voor een eerste schifting op de eerste onverharde paden die snel volgden. Niet gepland, niet opzettelijk en niet verwacht reed ik al vrij snel op kop van een eerste groepje. Gelukkig kwam daar Irjan ook al snel polshoogte nemen. Doordat de paden erg vochtig waren ontstonden er wat (opzettelijke) gaten in de afdaling, waarbij je geen hand voor ogen zag (ikzelf althans). Irjan nam wat afstand en had het geluk (of het goede tactische inzicht) om voor een achterblijver van de lange afstand een smal bospad in te duiken. Hierachter ontstond wat chaos, waarbij er een rijder viel en ook de rest werd opgehouden. Ikzelf kon op de gladde sporen mijn ros ook niet in bedwang houden en nam even wat bosjes en graspollen mee. Snel weer op de fiets, maar de chaos was compleet. Tot dan had ik het idee redelijk op reserve te rijden en de sprong naar voren nog te kunnen maken. Echter, in plaats van aanvallen werd het achtervolgen. Er bleken nog 3 rijders (gezamenlijk) voor me te rijden.

Alleen in de achtervolging, waarbij ik het idee had dat ik niet bepaald stil stond wist ik 1 onherkenbare mtb’er (Was het een mtb’er??) in te halen en gelijk achter te laten. De afdalingen moest ik helaas noodgedwongen zonder risico nemen, beter op de fiets blijven zitten en de boel heel houden. Bij het passeren van het bordje 45 km (de totale afstand was 54 km) nog eens de gaskraan open gedraaid, maar het leek wel of de laatste 9 km (54 – 45 = 9) een eeuwigheid duurden. Dit bleek ook zo te zijn, want het was geen 9 kilometer maar iets van 20… Nog een paar steile pukkels en de laatste energie was er wel uit. Helaas niet meer dan een 3e plaats algemeen, waarbij er voor mijn idee wel meer in had gezeten. Volgende keer iets agressiever en gedurfder rijden, dan komt het goed.
Overigens kudo’s voor Irjan die de marathon wist te winnen! Zijn heldenrelaas zal nog wel volgen…

Maarten - Arnsberg 90km P3

Een paar dagen schitterend weer, zaterdag 30 graden, lekker zonnetje en een mooie marathon op zondag in het Duitse Sauerland in het vooruitzicht. Plaats van handeling was ditmaal de streek rondom Arnsberg, voor de Arnsberg MTB Marathon (voorheen Neheim Live Marathon).
Hoewel de weersvoorspellingen prima waren werd ik zondagochtend in alle vroegte al gewekt door een bult gedonder en een zware hagelbui op onze dakkapel. Gelukkig was dit maar een buitje voor het stof...
Onderweg op de Duitse Autobahn werd het echter steeds donkerder en het kwam inmiddels met bakken uit de lucht. In Arnsberg aangekomen scheen de zon gelukkig weer en de temperatuur was ook prima. Een mooi parcours, 3 ronden van 30 km plus een aanloop- en uitloopstuk, 650 hm's per ronde en een droog parcours, gewoon een 'walk in the park' dus.
Na een start waarbij het dringen en opletten geblazen was ging het los. Vreemd hoe veel rare snuiters denken dat ze Van der Poel of Schurter denken te zijn zich wereldkampioen wanen en vooraan willen staan. Na een startklim door een donker bos kwam er gelukkig een schifting en reden we met een vrij grote eerste groep de eerste singletrack op. Omdat ook de 30 km en de 60 km rijders tegelijkertijd startten was het hier dringen en vielen er verschillende gaten doordat de hierboven genoemde rare snuiters toch iets minder technisch begaafd bleken te zijn dan ze wellicht dachten.
Maargoed, we hadden nog 80 km om orde op zaken te stellen. Ook Nico had zijn wagonnetje aangesloten en gebroederlijk reden we in een groepje in de kop vd wedstrijd. Helaas ging het voor Nico te ver in het rooie en moest hij even temporiseren en zijn ritme opnieuw vinden. Dan maar alleen op pad en voorzichtig de voor mij rijdende renners oprapen.
Inmiddels was het prettige zonnetje verdrongen door een grote onweersbui en de regen kwam met bakken uit de lucht. Het leek er niet op dat het nog droog zou worden... In de 2e ronde ging de regen over in hagel en fietsten we onder een stortdouche. Gelukkig was het niet koud en het parcours was goed begaanbaar. De schotterpaden veranderden in stromende beekjes en we zagen er inmiddels uit als uit de klei getrokken moddermannetjes. Mooi man.
Na een km of 50 maar eens wat extra druk op de pedalen en samen met een middelafstand rijder konden we wat afstand nemen van de andere renners in ons groepje. Dit ging allemaal nog vrij voortvarend en de laatste ronde solo verder om de wedstrijd uit te fietsen. Nog een 2-tal coureurs opgepikt en achtergelaten en zo kwam ik na ruim 90 km als 5e over de finish. Dit leverde een 3e plaats op bij de Senioren1. Linea recta naar de fietswasplaats waar fiets en lijf hardhandig werden ontdaan van de modder. Dit was er weer eentje voor in de geschiedenisboeken :)

Arnsberg small

Maarten - Emmelshausen 69km P2sen1

De 2e wedstrijd voor de Marathoncup was er weer een waar het op écht mountainbiken aan kwam. Een schitterend parcours met technische stukken, korte en lange klimmen, en snelle stukken. In Emmelshausen dit keer voor de Schinderhannes MTB Marathon (69 km). Dit jaar gekozen voor het klassement op de middelafstand, ook wel eens leuk voor de verandering.

Schitterend weer vandaag, het parcours nog niet helemaal opgedroogd na de zware regenval van een aantal dagen eerder. De start verliep prima (voor mijzelf althans, collega Nard kwam hard ten val in het startgeweld…)

Na wat schermutselingen in het begin van de wedstrijd moest ik even een korte ‘adempauze’ inlassen en wat gas terug nemen. Een kopgroep van 5 renners (met Irjan) was gaan vliegen en erachter klonterde het wat samen. Niet voor lang, want na een kilometer of 40 toch maar eens wat extra gas gegeven. Niemand die dacht gezellig samen met mij mee te gaan, dus dan maar alleen op pad. Het tempo was goed en naar het einde toe zag ik zelfs de kopgroep in de verte weer opdoemen. Plots een bordje ‘noch 5 km’. Helaas, het zat er al weer bijna op en zo reed ik als 5e over de finish en restte er een 2e plaats bij de Senioren1.

Een mooie dag vandaag, op naar de volgende!

Emmelshausen

Maarten - XC Oldenzaal 2017

2 weken na Berlicum was het tijd voor de thuiswedstrijd, de Zwiep Trek MTB Cup in Oldenzaal, tevens de 3e wedstrijd van de NL Cup. Een rondje waar we deels vaak met training onze oefeningen doen en dus bekend terrein. Mountainbikevereniging ‘Het Twentse Ros’ had een mooi en uitdagend rondje uitgezet, waar iedereen vol lof over was.

oldenzaal 2017 01

Vanaf de 2e startrij bij de Masters30 kon ik goed meekomen met de kop van de wedstrijd. Na een goede ronde zowaar nog in de kopgroep van 6! Al snel begonnen er gaten te ontstaan door het selectieve technische parcours. Na even wat temporiseren zat er al veel meer gang op dan in Berlicum, goed teken dus. De verschillen waren nog klein en na een slopende wedstrijd passeerde ik als 6e de finishlijn.

Het gevoel was goed en tevreden kunnen we verder werken naar de eerste marathons van het seizoen, te beginnen aankomend weekend in Groesbeek!

Maarten - XC Berlicum 2017

Zoals ieder jaar is ook dit jaar de eer aan Berlicum om het nationale mountainbike seizoen af te trappen. In een nieuw opgezette NL MTB Cup wordt opnieuw geprobeerd om het XCO gebeuren in Nederland weer nieuw leven in te blazen. Berlicum is de eerste wedstrijd van dit nieuwe klassement over een aantal cross country wedstrijden.


Her parcours in Berlicum is de laatste jaren niet gewijzigd, mijn vorm daarentegen wel. Nog niet echt veel km’s in de benen en de training pas de laatste weken weer wat serieuzer opgepakt. Rust is de beste training zullen we maar zeggen.


De startopstelling was nog volgens het regelmatigheidsklassement van vorig jaar en zo kon het gebeuren dat ik op pole position mocht vertrekken. Als 3e de eerste bocht door en als 5e de eerste de eerste singletrack op. Dit waren dan ook gelijk de hoogste plekken die ik heb gezien tijdens de koers, want al snel moest ik mijn eigen tempo proberen te rijden en dat proberen vast te houden. Na wat schermutselingen in een verder niet zo heel boeiende koers kwam ik gaar over de finish op een 12e plek.

Het was goed om het lichaam weer even wakker te schudden en bijna 1,5 uur boven het omslagpunt te rijden. Vanaf nu hopelijk een stijgende lijn, waar ik er bewust voor heb gekozen om wat later in gang te schieten en de eerste wedstrijden (en het mooie weer) zijn werk te laten doen voor de topvorm die nog komen moet…

Maarten - BBC NK Marathon 2016

Zoals eigenlijk ieder jaar het geval, was ook het NK Marathon dit jaar een van de hoofddoelen om flink te scoren. Wat het NK bijzonder maakt is dat het de laatste jaren altijd onderdeel is van de Bart Brentjens Challenge die (pas) in oktober wordt verreden. Laat in het seizoen dus, waardoor het de kunst is om de opgebouwde zomervorm lang vast te houden en gemotiveerd te blijven. Nu is dit voor een NK niet zo moeilijk, maar toch.

Ook is het parcours van het NK niet zoals de meeste andere marathons in het buitenland; vooral snel, vooral in het begin veel op-en-af en niet al te technisch. Vooral de weersomstandigheden zijn altijd van grote invloed op het wedstrijdverloop. Vaak nat en glibberig, echter dit jaar kurkdroog en stoffig.

MJ NK 03

De start bij het NK (of de BBC, hoe je het ook wilt noemen) is altijd van grote waarde om in de rest v.d. wedstrijd nog enigszins mee te kunnen doen. Helaas is het zo dat de KNWU eraan vast houdt om alle categorieën tegelijk te laten starten. Dus eerst de Elites, met in hun kielzog de overige categorieën. Met als resultaat een lange sprint van een kilometer of 5 en vele kamikaze acties om voorin het veld de veel te smalle doorgang bij het eerste weiland op te stuiteren. Gevolg: valpartijen, scheldpartijen en een opstopping bij het weiland. Het is zaak om goed op te letten wat er allemaal om je heen gebeurd, het overzicht van je positie in de wedstrijd t.o.v. de rest van je eigen wedstrijdcategorie ben je binnen no-time kwijt.

MJ NK 01


Gelukkig verliep de start redelijk voorspoedig en kon ik mooi langs wat valpartijen manoeuvreren.
Na de eerste schifting reden we met een redelijke groep in de kop v.d. wedstrijd. Niels Boon, vooraf getipt als dé kanshebber bij de Masters 30+ reed al iets verder voorop.

In onze groep had ik wel het idee een van de sterkeren te zijn, maar het was nog ver. Vooral de eerste 50 km zijn pittig en erg onregelmatig. Het was zaak hier goed van voren te blijven en vooral je zelf niet gek te laten maken. In het jaar dat ik Nederlands kampioen werd lukte het me vervolgens om in de tweede helft echt goed gas te geven en zodoende veel tijd te pakken. Echter toen was het parcours een grote modderpoel en een stuk zwaarder.

Na wat schermutselingen werd de groep steeds kleiner en haalden we ook steeds meer Eliterenners in. De benen voelden nog goed aan en intussen had zich een mooi groepje gevormd met o.a. master Bart Brentjens himself. Er werd goed samengewerkt en een strak tempo doorgereden.

Na wat geobserveer bleek dat ik samen met Arthur Rutte nog de enige overgebleven Master30+ was. Niels Boon was (zoals verwacht) al ver voor ons uit aan het fietsen. Geen idee wat er nog achter ons zat.
De finale zat er aan te komen, de kilometers begonnen te tellen en de streep kwam dichterbij. Omdat ik het niet zag zitten om met de snelle Rutte naar de streep te rijden en te sprinten moest er wat ondernomen worden. Na wat halfslachtige pogingen om in de klimmetjes weg te rijden, bleek het toch op een sprint voor de 2e plaats aan te komen. En U raadt het al, deze werd nipt verloren…

MJ NK 05
Zodoende toch een mooie 3e plek op het NK Marathon. Podium was vooraf het doel en als je dit hebt gehaald kan je niets anders dan tevreden zij toch? Ook het koersverloop verliep positief, geen pech, geen valpartij en goed ingedeeld. Mochten de omstandigheden zwaarder geweest zijn, dan had er misschien meer ingezeten, maar de eerste plaats was sowieso ver weg…
Nu een tijdje rust. Geen wedstrijden meer en lekker overwinteren in eigen land ;)

MJ NK Podium

Tijd om weer nieuwe plannen te maken en motivatie te tanken voor het volgende seizoen!

Veel dank aan de sponsoren die het afgelopen seizoen weer tot een succesvol einde hebben gebracht:
CANYON voor de geweldige bike, de EXCEED CF SLX. Wat een topbike, heb veel fietsen gehad, maar deze steekt er met kop en schouders boven uit.
CONTINENTAL voor de betrouwbare en snelle banden. Voor ieder parcours een geschikte band. De gouden tip voor de BBC: Conti RaceKing / X-King in Protection uitvoering.
SFORZ SPORTS: Uitmuntende kleding, zowel zomers als ’s winters. Veel jaloerse blikken op onze outfit!
POWERBAR: Wat is een mountainbiker zonder powervoedsel. Al zit je er nog zo doorheen, neem een powerbarretje en je vliegt weer.
IVAN’S WOODWORK: Onze stille kracht op de achtergrond die alles net iets makkelijker maakt! Thanks!

Maarten - Ischgl Ironbike 2016

Ischgl Ironbike 2016

Tijdens de vakantie had ik een mooie marathon uitgezocht die ik altijd nog eens wilde rijden. Ook omdat we Ischgl eigenlijk alleen echt kennen van de winters en de mooie skitripjes. Maar dat je er mooi kunt biken dat had ik al wel gezien en gehoord, dus dit was een mooie kans!

De Ischgl Ironbike staat bekend om zijn vele steile hoogtemeters over een relatief korte afstand. Maar liefst 3800 hm over 75 km, dat kan niet anders betekenen dan dat er veel geklommen en gedaald moet worden… Waar ik van tevoren een beetje bang voor was, was het feit dat we voorafgaand aan de Ironbike 2 weken in Riva del Garda vertoefden. Dus van nagenoeg zeeniveau het hooggebergte in, met bijna het complete parcours boven de 2000 meter…

Op donderdag vanuit Riva afgereisd naar het mooie Ischgl, waar we ’s avonds een optreden bij konden wonen van de Musikkapelle. De vrijdag stond in het teken van uitrusten, inschrijven en ’s avonds een Eliminator door Ischgl. Ik had me voor deze Eliminator ingeschreven omdat we er toch waren en het me wel eens grappig leek om door het dorp heen te scheuren. Nu is een eliminator voor een marathonman ongeveer hetzelfde als dat een marathonloper de 100 meter gaat rennen… Maar dat mocht de pret niet drukken. Helaas was het weer op vrijdag erg slecht. Het kwam de hele dag met bakken uit de lucht en dat was ’s avonds toen de Eliminator begon niet anders, 6 graden, regen en koersen tegen wat opgepompte sprinters op een MTB; beter kon de voorbereiding op de Ironbike niet zijn.

Het parcours bestond uit een rondje van 600 meter over voornamelijk asfalt, met een korte pittige klim en een afdaling door een weide. De kwalificatie was een tijdrit over 1 ronde en hier reed ik wonderbaarlijk genoeg de 4e tijd. Zo werd ik ingedeeld in een heat met o.a. wereldkampioen Federspiel. Volgen ging goed, maar toen de mannen echt op de pedalen gingen staan, was de sprint verloren. 3e in de heat en als ‘troostprijs’ de kleine finale voor de 5e plaats. Shit, nog een keer aan de bak ;) Samen met Daniel Geismayr van Centurion Vaude volle bak de klim omhoog en weg waren we. Door een foutje op een gladde brug de aansluiting kwijt en zo werd ik 3e in de kleine finale. Best leuk zo’n eliminator, maar toch een hele andere tak van sport…

IB 2016 2

Snel terug naar het warme appartement en klaar maken voor de volgende dag. Op zaterdag was het weer gelukkig weer prima, maar het slechte weer op vrijdag had er wel voor gezorgd dat het parcours ietwat werd aangepast voor de Ironbike. Zo kon er niet worden door geklommen naar de top van de Greitspitz op 2900 meter, simpelweg omdat de trails onder de sneeuw verstopt lagen… Maar alsnog genoeg hoogtemeters en een loeizwaar parcours.

Vanuit het vertrek ging het de eerste honderden meter geneutraliseerd over de grote weg richting Mathon, na het officiële startschot veranderde het veld in een lange sliert de eerste beklimming op van de eerste lus. Dit ging eigenlijk allemaal erg voorspoedig en beheerst en na een snel stuk terug richting Ischgl reden we alweer het dorp door langs de verzorgingspost, waarna de lange beklimming richting de Idalp begon. Over het asfalt omhoog, zo’n 1000 hm’s in 7,5 km. Reken dat even om en dan weet je dat dat best pittig is. De Idalp ligt op 2300 meter en als je denkt dat je er dan bent, dan heb je het mis, want vanaf daar begint het onverharde gedeelte verder naar de Idjoch op 2750 meter. Het laatste stuk steil en tergend langzaam omhoog naar de top. Hier snel wat bevoorrading en een body aan, want het was best fris met 2 graden op de top. Gelukkig scheen de zon.

IB 2016 3

De afdaling richting het Zwitserse Samnaun was een zeer snelle over trails. Veel tijd om te herstellen was er niet. Door het dal van Samnaun ging het al weer snel omhoog voor de langste (en nog zwaardere) beklimming naar de Palinkopf. Zo’n 1,5 uur klimmen en klauteren, waarna je op 2800 meter wel een geweldig uitzicht hebt over de bergen. De meeste hoogtemeters hadden we nu gelukkig wel gehad en het ging als een malle bergaf over stukken waarover we in de winter naar beneden glijden. Nog een klein stukje klimmen en Ischgl kwam alweer in zicht.

IB 2016 1

Van tevoren wist ik niet exact hoe mijn lichaam zou reageren op de hoogte en na de getrainde kilometers in Italië, maar dit bleek aardig goed te gaan. De hele marathon met voldoende overschot gereden en zodoende ook niet echt geleden en het maximale eruit gehaald. Maar het was 100% genieten en dat is ook wat waard! Uiteindelijk als 44e gefinisht in dit sterke internationale veld.

IB 2016 4

Maarten - Saalhausen 108km

Tegelijkertijd met de marathon over 108 km werd het Duits kampioenschap marathon in Saalhausen verreden. Genoeg reuring in het dorp dus en een mooie ambiance.
Met vaste waarden Roel, Mark, Frank en Nard stonden we mooi vooraan in het startvak, zo ver vooraan dat we na het startschot een heus treintje konden vormen richting de eerste beklimming in de startlus van 10 km. Roel had zijn brommer aan geslingerd en nam gelijk afstand van de rest. Lekker sociaal die jongen
Hierachter formeerde zich een kleine achtervolgende groep waarin ik mooi plaats kon nemen en het tempo kon bepalen. Ik had me voorgenomen om de eerste grote ronde van 50 km mezelf tot kalmte te manen en niet te gek te doen. Om zodoende in de 2e ronde nog wat over te hebben en het verschil te kunnen maken.
Hoewel het altijd erg lastig is om jezelf in te houden als je goede benen hebt, lukte dit aardig. Door wat schermutselingen met de kop van de korte afstand ontstonden er soms wat gaten, opletten dus. De kop van de korte afstand was drukker met elkaar dan met serieus tempo rijden, dus dan maar weer iets het tempo opvoeren en weg waren ze.

Bij de doorkomst na 59 km zaten we nog met 3 renners achter de 2 koplopers bij elkaar: Good old Jan Weevers, een Duitser van het Rocky Mountain Team en ondergetekende. op de lange en steile beklimming in het begin van de ronde kon ik het tempo wat opvoeren en (onbedoeld) wegrijden van mijn 2 metgezellen. Op het lange flauwe open stuk wat volgde iets inhouden om ze weer terug te laten komen. Voor ons groepje gaapte een grote leegte, solo doorrijden was niet verstandig. Helaas moest niet veel verder Jan afhaken door een kleine valpartij, zodat ik met nog alleen de gesoigneerd uitziende Duitser overbleef. De technische stukjes en de mooie paadjes vlogen we over en de finish kwam dichterbij. In de laatste 20 km had ik op een steil klimmetje nog voldoende over om ook de Duitser vaarwel te zeggen. In een goede vaart naar de finish om na ruim 4,5 uur te finishen op een mooie 3e plaats!

Maarten Saalhausen

Roel was 10 minuten eerder al als 1e gefinisht, dus gezellig proosten met een (alcoholvrije) Radler!

Auf Wiedersehen!

Maarten - Oldenzaal XC / Tuindorp / Havelte XC

Zondag 17 april was het de beurt aan Oldenzaal om de landelijke mountainbiketop te ontvangen op een mooi parcours op en rondom het Hulsbeek. Omdat ik lid ben van de organiserende vereniging natuurlijk vol motivatie aan de start.

MaartenOldenzaal1

Hoewel het dagen voor de wedstrijd voor de wedstrijd goed weer was, waren de weersvoorspellingen voor het weekend uiteraard weer minder positief. De ondergrond van het parcours op het Hulsbeek bestaat voornamelijk uit klei, plassen en drassigheid. Toen de hemelsluizen zich vanaf een uur voor onze start openden was het feest compleet. De klimmetjes en technische trail features die eerder nog te fietsen waren veranderden in een glijbaan en lopen was de enige optie. Het was glibberen en glijden. De start vanaf de eerste rij ging goed en ik reed voorin de eerste singletracks op. Fiets recht houden was het devies… Iets te enthousiast kwamen we aan bij de eerste drop en helaas schoof (mijn fiets, niet ikzelf) weg in de dikke klei. Vanaf de 2e plek weer wat plaatsen verloren en weer verder. Omdat je eigenlijk nergens volle bak kon doortrekken en alles op techniek gereden moest worden, werden de verschillen nooit echt groot. Iedereen had zijn plekje wel gevonden. In de laatste ronde kon ik nog 1 plek goed maken en zo kwam ik als 5e over de finish. Een mooi resultaat op dit lastige rondje.

MaartenOldenzaal2

Een week na Oldenzaal stond er een dubbele weekend in de agenda. Zaterdagavond was het tijd voor de Ronde van de Vijver in Hengelo. Een wegcriterium op 200 meter van ons huis, dus verstek laten gaan is geen optie… Hoewel ik nog geen wegwedstrijd gereden had dit jaar wist ik dat de vorm in de mountainbike wedstrijden goed was, dit moest dus ook wel lukken. Enig minpuntje was dat het ook nu weer ellendig koud was en er regen op komst was. Gelukkig viel het met de regen mee en bleef het droog tijdens de wedstrijd.

MaartenTuindorp

Ik had me voorgenomen om niet te gek te doen en gewoon lekker mee te rijden in het peloton. Ook omdat de dag erna nog een MTB wedstrijd in Havelte op het programma stond. Maar zoals zo vaak bij goede voornemens komt hier bij mij in de wedstrijd weinig van terecht. Zo reed er iets na halfkoers een kopgroep weg en voor ik het zelf in de gaten had maakte ik de sprong naar voren. Na 2 ronden vol in de achtervolging sloot ik aan bij de kopgroep. Volledig en-bloc moest ik eerst even bijkomen van deze maximale inspanning. Achter ons werd vol de achtervolging ingezet en helaas werden we na een tiental ronden voorop weer achterhaald. Op dit korte, snelle rondje was er geen ontsnappen aan leek het, totdat kort voor het eind 3 man weg reed en vooruit. Hierachter was het sprinten voor de overige plaatsen. En zo werd ik 25e in het kleine peloton dat nog over was.

Zoals gezegd de dag na de thuisronde op naar Havelte voor de Koningscup. Vanwege de resultaten in de vorige wedstrijden ben ik opgeschoven naar de 4e plek in het regelmatigheidsklassement wat inhoudt dat ik mooi vooraan mocht staan bij de start, niet geheel onbelangrijk in de Nederlandse XC wedstrijden. Wat ik me van vorige jaren nog kon herinneren was dat Havelte een erg mooie ronde was, die mij erg goed zou moeten liggen. Wat langere klimmen, stukken waarop je goed kunt doorhalen en mooie afdalingen. Dit jaar had men echter bedacht om in de hype mee te gaan en zo veel mogelijk bochtjes aan te leggen, welke de snelheid drastisch deed kelderen en voor een totaal gebrek aan flow zorgde. Het kan echter ook aan mijn benen hebben gelegen, die nog niet echt hersteld waren van de avond ervoor…
Vanuit de start was het dringen geblazen, er kwamen wat kamikaze piloten opzetten. Gelukkig ging dit allemaal net goed. Ik had niet de beste benen vandaag merkte ik al gauw. Consolideren was het credo. Dit ging vrij aardig, maar de power en snelheid ontbrak volledig. Na 75 minuten en honderden bochtjes later vond ik mezelf terug op de 10e plaats in de einduitslag. Niet slecht, maar kan beter.

Dit was tevens alweer de laatste XC wedstrijd voor een tijdje, pas in juni weer de volgende. Tot die tijd even een korte break, wat wegwedstrijden en daarna weer #gasopdielolly

Maarten - Groesbeek 105

 

Maarten GB 2016

De 'Hel van Groesbeek'. De naam van deze inmiddels traditionele 1e marathon van het seizoen doet het ergste vermoeden... De weersvoorspellingen vooraf beloofden veel goeds. Een graad of 20 en een lekker lentezonnetje. Op tijd weg 's ochtends, even mijn ouders ophalen die vandaag als verzorger zouden fungeren. Aangekomen in Groesbeek regende het lichtjes en van zonneschijn geen spoor. Gelukkig was dit van korte duur en klaarde het later mooi op.

Na wat slap geouwehoer, wat infietsen en een sanitaire ontlasting op naar het startvak dat al redelijk vol stond. De start op de motorcrossbaan hakte er al gelijk in. Er was eigenlijk maar 1 spoor wat goed te rijden was, de rest was zompig en tricky door de diepe sporen. Maar geen nood, de wedstrijd duurt nog 105 km om nog wat plaatsjes goed te maken... Zoals altijd werd er weer erg hard gereden in het begin. Zonder te forceren kon ik na wat inhaalwerk mee in het 2e groepje. De kopgroep met de nationale top nog in het vizier. Langzaam werden de verschillen zowel voor als achter mij wat groter. So far so good. Vanaf nu was het zaak om gedoseerd te rijden en niet je kruid al te vroeg te verschieten.

Ik had echter al wel in de gaten dat dit niet een van mijn sterkste dagen zou worden. De echte hardheid en focus ontbrak en waar ik normaal gesproken nog wel wat reserve over houd, merkte ik nu dat de energie uit mijn lichaam begon te lopen. Na een klein stukje verkeerd te zijn gereden in de 2e ronde sloten er wat renners aan en werd er gelijk weer wat harder doorgereden. Na 3 uur wedstrijd kwamen we voor de 2e keer door bij start/finish. Nog 1 rondje van 35 km knallen was het plan, maar waar het knallen moest worden, werd het toeren en overleven... De benen liepen op een kort klimmetje helemaal vol en de krachten verdwenen uit mijn lichaam. De enige optie was rustig doorfietsen en hopen op herstel. Dit kwam helaas niet echt, kramp in beide benen, dus toen maar besloten om de koers rustig uit te doen en me niet helemaal over de kop te fietsen. Helaas pindakaas, mentaal even de knop omzetten. In de laatste ronde nog ingehaald door een mannetje of 25 en zo kwam ik na 4:45 uur als 42e over de streep gebold.

Gelukkig scheen de zon en konden we met het team nog even lekker nazitten, wat sterke verhalen uitwisselen en plannen maken voor de volgende wedstrijden. De kop is er weer af en de moraal voor de volgende koersen is hoog!

Maarten - Apeldoorn XC

Na een zeer geslaagd vrijgezellenfeest op vrijdagmiddag/avond/nacht/ochtend was het op paasmaandag tijd voor de 2e nationale cross country wedstrijd in Apeldoorn.
Na de 1e wedstrijd in Berlicum mocht ik gelukkig al een eind verder naar voren staan, namelijk op de 2e rij.

De start ging vlot en ik kon mooi mee in het zog van de kop. Als 5e ging ik het bos in. We reden al vrij vlot weg van de rest en het zag er allemaal goed uit. Wie had dat gedacht!?
Helaas kwamen we ook al vrij snel de voor ons gestarte amateurs achterop. Dit zorgde vaak voor lastige situaties.

Helaas moest Tom Hoekman door een van de achterblijvers van de fiets en ging onderuit. Ik reed er vlak achter en kon er nog niet langs. De eerste 3 renners namen wat afstand, maar gelukkig kon ik op het tandvlees het gat weer dicht rijden.
Dit was er echter wel teveel aan, want niet veel later moest ik ze ook weer laten gaan. Door de snelle openingsronden zat ik eigenlijk vanaf het begin al redelijk maximaal.

MaartenApeldoornKlein

Niet veel later kwam de belg Gody Jacobs (de latere winnaar) met Tom in zijn wiel langs. Ik kon hier helaas niet aanpikken en moest mijn eigen tempo blijven rijden.
Voor mij was het zaak om de schade zo veel mogelijk proberen te beperken. Met het ingaan van de laatste ronde zat alles nog redelijk dicht bij mekaar en reden we nog voor plek 5.
Helaas kwamen er nog 2 renners voorbij, zodat een 7e plek mijn uitslag werd. Niet verkeerd!

Complimenten overigens voor het uitgezette rondje in Apeldoorn. Zoals ieder jaar een selectieve ronde. Ook dit jaar weer met de nodige korte klimmetjes, een mooie rockgarden, boomwortels, drops en jumps...

Nu op naar de 105 km marathon Hel van Groesbeek, dat is weer andere koek.... :)

Maarten - Berlicum XC

Daar stonden we weer, klaar voor een nieuw seizoen op de MTB. Zoals vanouds was de seizoensopener voor Berlicum. Omdat ik afgelopen vrij tijd weinig cross-country wedstrijdjes heb gereden, stond ik uiteraard niet bij de eerste 10 in het regelmatigheidsklassement en aan de startlijn. Het geluk met de loting was ook niet aan mijn zijde, want ik mocht als allerlaatste oprijden voor de start.

Na het startschot was de enige optie om aan te sluiten in het lange lint renners voor me. Na een goede halve ronde kwam er eindelijk wat ruimte en kon de inhaalrace beginnen.

MaartenBerlicum2016

De gang zat er redelijk in en uiteindelijk vond ik mezelf terug op een 11e plaats in de uitslag.

Daar kunnen we mee verder.

Maarten - Riva Marathon

Rocky Mountain Bike Marathon – Riva del Garda

Eind vorig jaar had ik het plan opgevat om in 2014 deel te gaan nemen aan de Riva Bike Marathon. Toch een marathon die op de bucket-list staat van veel marathonisti en eens moet het er dan ook maar eens van komen... Samen met vriendin Jorina er maar gelijk een week vakantie aan vastgeknoopt om de week voorafgaand aan de marathon wat mooie trainingsritten te maken en wat sightseeing rondom de uitlopers van de Dolomieten en het Gardameer. Het weer werkte niet echt mee helaas (voor de trainingsritten althans, voor sightseeing dan weer wel...). Regendagen werden afgewisseld met mooie dagen, maar toch de hele week mooie km's op de bike kunnen maken en flink kunnen uitleven.
Ook ploegmaat Bart was halverwege de week gearriveerd en samen hebben we nog een mooi rondje door de binnenlanden gemaakt.

Lees meer: Maarten - Riva Marathon

Maarten - Berlicum

Eindelijk was het weer zover, het nieuwe seizoen staat weer voor de deur! Met traditiegetrouw de wedstrijd in Berlicum. De organisatie had er weer alles aan gedaan om een zo aantrekkelijk mogelijk rondje van te maken. De bochtjes volgden mekaar in rap tempo op, om duizelig van te worden. Na de verkenning (toen het rondje er nog mooi droog en snel bij lag) begon het als een gek te regenen en te hagelen… Seizoen 2014 ging dus weer verder waar het in 2013 mee opgehouden was: glibberig en nat… Het rondje werd omgetoverd tot een glijbaan en echt hard aanzetten was er niet meer bij.

Lees meer: Maarten - Berlicum

Maarten - 3-Taler Marathon

Vorig jaar hier voor het eerst gereden en het bleek toen een van de mooiere en afwisselendste marathons in het Sauerland te zijn. Mooie bijkomstigheid was toen dat ik toen 2e algemeen (1e Senioren1) werd, dus goede herinneringen.

Lees meer: Maarten - 3-Taler Marathon

Maarten - Grafschaft

Een week na de marathon in Nordenau stond er weer een mooie marathon op de agenda en wel die in Grafschaft, de Sauerland Marathon. Ditmaal wel de lange afstand, 109 km en 2900 hm's!

Lees meer: Maarten - Grafschaft