Geboortedatum
24-08-1984
Woonplaats
Maastricht
Data
1.68 m / 58kg
Opleiding
Bachelor en master Psychologie, Master Culturele antropologie
Beroep/studie
GZ Psycholoog
Wedstrijdcategorie
Dames Elite
Aantal jaren MTB
Ik fiets al een aantal jaren op de weg en na vorig jaar enkele keren geproefd te hebben aan de marathons focus ik dit jaar voor het eerst op de MTB marathons.
Leukste MTB ervaring
Naast de enkele marathons vond ik een eerste trainingsweekje op de MTB in Gran Canaria een heel aangename start van dit seizoen!
Sportverleden
Zwemmen, Wielrennen
Overige sporten
Wielrennen
Trainer
-
Sterkte
Duurvermogen
Zwakte
Techniek, maar daar wordt aan gewerkt!
Doelstelling 2016
Techniek verbeteren zodat ik de conditie opgebouwd op de weg kan benutten en het niet verlies op de technische stukken.
Beste prestatie
4e NK MTB Marathon 2015, dames elite
Slechtste sportmoment
Val in een afdaling op de weg, tijdje uit de running geweest...
Advies aan beginners
Zoek uit wat je leuk vindt en blijf dat vooral doen, geniet ervan!

Mary Rose - Vulkan en Gallahaan

Twee marathons voor de Continental SforZ MTB cup in opeenvolgende weekenden. Na een periode van relatieve rust, als sporter duurt het beperkt kunnen trainen wegens een blessure altijd te lang, stond er vorig weekend weer een marathon op de agenda: Vulkan Bike in Daun. Gezien het een wedstrijd voor de cup betrof, stond ik aan de start van de halve marathon (65,4km, 1300hm). De bekendere namen onder de dames stonden bij de langere afstanden aan de start. Al vroeg in de wegstrijd lag ik op kop. Het parcours was weinig technisch uitdagend, maar de vergezichten over de vulkanische meren waren het af en toe om je heen kijken wel waard. Het gevoel was goed, ik kon voor mijn gevoel diepgaan en tot het eind blijven gas geven. Onderweg een keer een verkeerde afslag genomen, maar al gauw werd het verdacht rustig om me heen en was ik binnen korte tijd omgedraaid en weer terug op het parcours. Enkele mannen voorbij moeten laten gaan, maar geen dame. Elke marathon heb ik wel een kort inzinkmomentje (dat ik mijzelf ook wel lichtjes gun om daarna weer gefocust gas te gaan geven!), ditmaal op een langere klim door het gras in de felle zon… goed drinken was ook die dag weer belangrijk. Na 2 uur en 50 minuten (weinig hoogtemeters dus goed rondje om snelle wielen op te zoeken en samen enkele voorgangers voorbij te stevenen) kwam ik over de finish, met later bleek een voorsprong van een kwartiertje op nummer twee. Een kleine domper op deze prestatie was toch wel het, blijkbaar, niet aanvinken van ‘elite dame’ bij inschrijving, waardoor ik een gevulde enveloppe met prijzengeld ben misgelopen. Iets dat achteraf niet meer te herstellen bleek.

MR Vulkanbike


En vandaag heb ik even kort los gefietst in navolging op de laatste marathon van de cup, de Gallahaan trail in Oppenhausen (75km, 2200hm) gisteren. Duidelijk meer hoogtemeters dan vorige week. Vanaf het begin probeerde ik om voorin mee te rijden, en dat was geslaagd dus ik reed als eerste over de meet van de bergsprint (geen aparte tijdswaarneming op de klim zelf maar wie het eerst komt wie het eerst maalt). Helaas bleek ook mijn achterband niet bestand tegen de uitdagingen op het erg mooie parcours. Vele mensen had ik al langs de kant zien staan, en op een gegeven moment werd ik me bewust van een erg zachte achterband. Tegen beter weten in nog even doorgereden, en toen nog even met mijn pompje (toch maar eens kijken of ik voor het NK geen luchtpatroontjes mee moeten nemen!) de band weer wat harder gepompt. Het mocht echter niet baten, enkele keren nog opgepompt en daarbij kwam Monique Zeldenrust mij al vrij snel voorbij. Blijkbaar was ik niet geheel in staat om helder en verstandig na te denken want ik bleef steeds maar even doorrijden en nog een keer stilstaan om te pompen (hopend dat de latex het gat toch nog verder zou dichten). Maar helaas, steeds bleef dat schurende geluid van een platte achterband terugkomen. Toch maar stilgestaan om er een binnenbandje in te leggen. Helaas, ook de volgende dame Susan Vischer kwam mij daar voorbij gereden. Na een niet zo snelle wissel zat ik later weer op de fiets, echter bleek toen dat ik een fout had gemaakt; niet direct iets gegeten bij het wisselen van de band. De hongerklop die volgde deed me het bekende licht voelen in mijn hoofd en van elk klimmetje een onbegaanbare berg te maken. Na stapvoets een reepje en gelletje naar binnen te werken kwam ik er een beetje doorheen, maar echte power vond ik niet meer terug. Het was nog een stuk of 15 kilometers tot het eind, waar ik blij was dat ik over de finish kwam, maar toch balend van de lekke band en met name van mijn niet zo doortastend en daadkrachtige actie om deze niet direct te wisselen en de instorting daarna. Vlot volgde de prijsuitreiking en met de twee eerder genoemde dames stond ik zelf op de derde plek op het podium.

MR gallahaan