Mary Rose - Saarschleifen 105km

De weken voorafgaand aan de marathon (eigenlijk al wel sinds half mei) heb ik minder tot niet kunnen trainen in verband met een peesontsteking in de enkel. Helaas ben ik zoals menig sporter niet zo goed in het echt nemen van rust, waardoor ik enkele marathons toch niet aan mij voorbij wilde laten gaan. Dat heeft het herstel uiteraard niet geholpen. Maar langzaam lijkt er wel wat verbetering te zijn, mede dankzij een verbeterde fietspositie en nieuwe schoenen voor betere stabiliteit.

Rond juni merkte ik nog dat de rust mij eigenlijk wel goed deed, zoals je dat vaker merkt bij gedwongen rust. Echter merk ik nu dat de rust toch echt te lang duurt en met name mijn piekvermogen eronder lijdt.

Een week geleden stond de Saarschleifen MTB marathon op het programma. Aangezien ik morgen naar Duitsland vertrek voor de Trans Schwarzwald, leek het mij verstandig om een week daarvoor nog een lange afstand te doen dus ik startte op de hele afstand. Het was even de vraag in hoeverre mijn enkel het zou houden, maar ik had altijd de mogelijkheid om na 1 ronde te stoppen.
Bij de start heb ik toch nog geprobeerd bij Karen Brouwer (de uiteindelijk winnares met grote voorsprong) in de buurt te blijven, kort lukte het mij om enkele fietsers achter haar te blijven rijden. Helaas brak het op de open stukken en moest ik het groepje, met Karen daarbij, laten gaan. Ik heb geprobeerd eigen tempo goed door te blijven rijden.

Na een technisch stuk werd ik ingehaald door Laura Turpijn en Bettina Dietzen, we reden voor plek 2, 3 en 4 op dat moment. Kettingproblemen maakten daarbij dat ik niet direct kon volgen. Na mijn weg weer te vervolgen heb ik de achtervolging ingezet en weer tot hun groepje kunnen komen. We hebben een tijdje samen opgereden. Nog eens materiaalpech en ook mindere technische skills maakten dat ik nog twee keer het gat heb moeten dichtrijden. Na opnieuw een technisch stuk was dit 1 keer te veel en lukte het mij niet meer bij hen te geraken. Ik merkte daarbij dat ik vermoeid was en had gelukkig van tevoren ook geen verwachtingen van mijn prestatie door de weinige trainingsarbeid. Ik heb de marathon uitgereden en ondanks de verminderde power heb ik toch relatief lekker kunnen fietsen, en daarbij ook maar eens echt aandacht gehad voor de mooie omgeving! In de vierde positie die ik in de eerste ronde had ingenomen was geen verandering meer gekomen, en dus eindigde ik na 5 uur en een ruim kwartier als 4e bij de dames.

Vanaf woensdag staat dus de Trans Schwarzwald op het programma. De enkel is niet volledig hersteld, dus ik hoop dat deze in staat zal zijn om 5 dagen lang mijn krachten naar de pedalen over te brengen. Ook voor deze meerdaagse heb ik mijn verwachtingen bij moeten stellen. Waar ik eerder had gehoopt hier goed in vorm aan de start te staan, moet ik het nu zien als een ideale mogelijkheid om weer goed in vorm te geraken.